Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Συνέντευξη (Δημήτρης Μπογδάνος)

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Δημήτρης Μπογδάνος

 

 

Τρία πράγματα που θέλετε να γνωρίζουν οι αναγνώστες εκτός από το βιογραφικό σας.

α) Μου αρέσουν οι τηγανητές πατάτες, β) κάνω άσχημα γράμματα γιατί ξεκίνησα να γράφω με το αριστερό χέρι αλλά αναγκάστηκα να μάθω με το δεξί (μεγάλωσα την εποχή που το δεξί ήταν το “καλό” χεράκι!), γ) ξυπνάω πολύ νωρίς, πολύ πριν ξημερώσει και σκέφτομαι ιστορίες κοιτώντας το ταβάνι.

 

Πώς γεννιέται μια ιστορία και πώς εξελίσσεται; Θα μας αποκαλύψετε τι συμβαίνει στο μυαλό ενός συγγραφέα;

Η ιστορίες γεννιούνται μέσα σε μια στιγμή από οτιδήποτε. Από κάτι που θα συμβεί, που θα δω, που θα μυρίσω, που θα ακούσω, από μια πρόταση ή μια λέξη ή ακόμα και από κάποιο αντικείμενο, ένα καπάκι κατσαρόλας, μια κουρτίνα που κουνάει ο αέρας, ένα τσαλακωμένο καλαμάκι. Είναι μια στιγμή που η φαντασία σου σε αρπάζει και σε πάει πιο πέρα κι απ’ το πιο μακρινό αστέρι που τρεμοπαίζει στον ουρανό. Κι έπειτα αρχίζει το γράψιμο…, και το σβήσιμο! Γράφω, σβήνω διορθώνω, προσθέτω, αλλάζω, αφαιρώ, διαβάζω φωναχτά, διαβάζω από μέσα μου και μέχρι να τελειώσω την ιστορία την έχω κυριολεκτικά βαρεθεί.

 

Ποια είναι η σχέση σας με τους ήρωες των βιβλίων σας; Θα βρούμε σε αυτούς ένα δικό σας κομμάτι ;

Η αλήθεια είναι ότι κάπου μέσα στις ιστορίες μου κρύβομαι κι εγώ, κι όχι απαραίτητα σαν ήρωας. Στον Μάγκα Δράκο ήμουν ένα από τα μυρμήγκια που ξεκαρδίζονταν, στον Μάγο Άχρηστο ήμουν ο μαθητής που ονειροπολούσε και δεν πρόσεχε το δάσκαλο, και στο Πρόβατα ενωμένα ποτέ κυνηγημένα ήμουν το πεισματάρικο μικρό προβατάκι.

 

Υπάρχουν θέματα ή ερωτήματα που σας απασχολούν και επανέρχεστε σε αυτά είτε κρυφά είτε ορατά;

Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα θέματα στα οποία να επανέρχομαι. Αφήνω την φαντασία να με οδηγεί δίχως να δίνω κατευθύνσεις. Και οδηγάει φανταστικά!

 

Ποια είναι η πιο απαιτητική στιγμή κατά τη συγγραφή ενός κειμένου; Πού γράφετε τις ιστορίες σας και πότε;

Η πιο δύσκολη στιγμή είναι όταν πρέπει να πείσω τον εαυτό μου ότι η ιστορία έχει τελειώσει και δεν χρειάζεται άλλο διόρθωμα. Ακόμα και τώρα ανοίγω κείμενα που πριν από χρόνια έχω τελειώσει και βρίσκονται στα χέρια εκδότη και αλλάζω λέξεις για να γίνει πιο εύηχη η αφήγηση, διορθώνω προτάσεις για να βελτιώσω τη ροή της ανάγνωσης, και είμαι ικανός να μην σταματήσω ποτέ. Γράφω στον υπολογιστή, και προτιμάω ώρες ησυχίας δηλαδή αργά το βράδυ ή νωρίς, πολύ νωρίς το πρωί.

ιβλίων σας;

Πώς φαντάζεστε τα παιδιά - αναγνώστες σας; Θέλετε να τους γνωρίσετε από κοντά; Πιστεύετε πως υπάρχουν βιβλία «ιδανικά» για να δουλεύονται στην τάξη;

Αντί να φαντάζομαι τους μικρούς αναγνώστες προτιμώ να τους γνωρίζω από κοντά. Δεν έχω αρνηθεί σε κανένα σχολείο, βιβλιοπωλείο ή βιβλιοθήκη που με έχουν καλέσει για παρουσίαση κι ας πληρώνω το τίμημα να χάνω μέρες άδειας από τη δουλειά μου. Όσο για βιβλία «ιδανικά» για να δουλεύονται στην τάξη δεν νομίζω ότι υπάρχουν βιβλία που να ΜΗΝ είναι «ιδανικά».

 

Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας τα στοιχεία, που πρέπει να διαθέτει ένα βιβλίο που απευθύνεται σε παιδιά; Τι πιστεύεται πως αγγίζει το σημερινό παιδί – αναγνώστη;

Να είναι γραμμένο σε γλώσσα σύγχρονη, αυτή που μιλάνε και καταλαβαίνουν τα παιδιά να τους προκαλεί συναισθήματα, γέλιο, αγωνία, λύπη, απορίες και να κάνει τα παιδιά να θέλουν να το ξαναδιαβάσουν.

 

Ποια είναι η άποψή σας για την παραγωγή του παιδικού βιβλίου στην Ελλάδα σήμερα;

Υπάρχει πληθώρα τίτλων, όμως κάποια μικρά διαμάντια ξεχωρίζουν. Διαμάντια βιβλία και συγγραφείς!

 

Λίγα λόγια για το τελευταίο σας βιβλίο;

Το «Σας παρακαλώ μην το διαβάσετε» είναι η ιστορία ενός μόνου άγνωστου γεράκου που πήγε να ζήσει λίγο έξω από ένα φτωχό ψαροχώρι δίχως να γνωρίζει κανέναν εκεί. Από τον ερχομό του κι έπειτα οι κάτοικοι άρχισαν με έναν ανεξήγητο τρόπο να βρίσκουν δώρα στις αυλές τους (παιχνίδια, ρούχα, παπουτσάκια για τα παιδιά) και μετά από μια μεγάλη καταστροφή ο “άγνωστος“ ευεργέτης κυριολεκτικά τους έσωσε. Όταν ο γεράκος “φεύγει“ η αλήθεια αποκαλύπτεται κρυμμένη σε ένα βιβλίο που απ’ έξω έγραφε “Σας παρακαλώ μην το διαβάσετε“. Και στο μνημείο που έκαναν για να τον θυμούνται συνέχισε να έρχεται σαν δώρο η ομορφιά της ζωής.

Δεν είναι τυχαίο που ο γεράκος παραμένει ανώνυμος στο βιβλίο, που είναι αφιερωμένο “Σ’ αυτούς που κρυφά, αθόρυβα, διακριτικά βοηθάνε”.

 

Μια ευχή για τους αναγνώστες σας;

Να ανακαλύψουν πολλά και καλά βιβλία που να τους ταξιδέψουν.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.