Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Μια ιστορία θα σας πω… (Διαστημικές ειδήσεις, Η νεράιδα μαγείρισσα, Μικρόπολη)

Μία ιστορία θα σας πω…

 

Διαστημικές ειδήσεις

Συγγραφέας: Μαρία Ρουσάκη

Εικονογράφος: Ελίζα Βαβούρη

Εκδόσεις: Μίνωας

Χρονολογία έκδοσης: Απρίλιος 2013

Σειρά: Μικροί Αναγνώστες

 

Το πού τελειώνει η πραγματικότητα και πού ξεκινάει η φαντασία στα παιδιά είναι ένα ερώτημα που πολύ δύσκολα θα μπορούσε ένας ενήλικας να απαντήσει. Στο μυαλό των παιδιών όλα μπλέκονται με τρόπο που το καθετί είναι ταυτόχρονα αληθινό αλλά και μαγικό! Έτσι συμβαίνει και σε αυτή την ιστορία της Μαρίας Ρουσάκη. Ο Αλέξανδρος προσπαθεί απεγνωσμένα να αποσπάσει την προσοχή του μπαμπά του, ο οποίος δεν κάνει τίποτ’ άλλο όλη μέρα από το να δουλεύει και να βλέπει ειδήσεις. Έτσι αποφασίζει να ασχοληθεί με το αγαπημένο του παιχνίδι, το τηλεσκόπιό του. Αυτή τη φορά, όμως, συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Βλέπει έναν ιπτάμενο δίσκο που έρχεται και προσγειώνεται κοντά στο σπίτι του. Αμέσως μαζεύει τα πράγματά του και – χωρίς να τον καταλάβει ο μπαμπάς του – βγαίνει από το σπίτι να πάει να δει τι γίνεται. Το θέαμα είναι εντυπωσιακό! Η εμπειρία του ανεπανάληπτη! Ένας νέος κόσμος αποκαλύπτεται μπροστά του. Αποκαλύπτεται; Ε, λοιπόν αυτό δεν μπορούσα να το απαντήσω. Νόμιζα ότι είναι ένα τρικ της Ρουσάκη για να μας μπερδέψει μέχρι που έφτασα στο τέλος της ιστορίας, η οποία λέει ότι, ναι! Αποκαλύπτεται. Ο μικρός Αλέξανδρος κερνάει τους καινούργιους φίλους του σοκολάτα και τους βγάζει φωτογραφίες όσο αυτοί τον κοιτάζουν περίεργα. Και όχι μόνο αυτό. Τις στέλνει να παρουσιαστούν σε έκτακτο δελτίο ειδήσεων. Οι φωτογραφίες του Αλέξανδρού παρουσιάζονται και τις βλέπει αγκαλιά με τον έκπληκτο μπαμπά του… 

 

Πόσες αλήθειες αποκαλύπτονται μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου! Και σε πόσα επίπεδα. Σίγουρα η ιδιότητα της συγγραφέως ως μητέρας τής δίνει το προνόμιο να μπορεί να παρακολουθεί και να καταλαβαίνει τον κόσμο των παιδιών που πλάθουν ιστορίες από το πουθενά. Δραματοποιούν καταστάσεις πέρα από κάθε φαντασία αλλά πάντα μέσα στα ασφαλή όρια που βρίσκουν στο σπίτι. Παράλληλα με αυτό κινείται και ο κόσμος των μεγάλων: απορροφημένοι σχεδόν πάντα από τις δουλειές και τις έγνοιες τους και χωρίς να έχουν χρόνο για τα παιδιά τους. Και μπορούμε να πούμε με αρκετά μεγάλη βεβαιότητα ότι πρόκειται για έναν αποτυχημένο ή μάλλον αποπροσανατολισμένο στόχο από εμάς –βάζω και τον εαυτό μου μέσα. Και ο λόγος είναι ότι όποιον ενήλικα κι αν ρωτήσει κανείς η δικαιολογία που θα πάρει για το ότι  δεν έχει χρόνο για τα παιδιά του, είναι επειδή προσπαθεί να φροντίσει και να τους παρέχει ό,τι χρειάζονται για να είναι ευτυχισμένα. Αν ψάξουμε καλύτερα θα δούμε ότι η ανάγκες των παιδιών καλύπτονται όταν απλά κατανοούμε και ανταποκρινόμαστε θετικά στο κάλεσμά τους. Όταν είμαστε εκεί και ανακαλύπτουμε ξανά – μαζί τους τον μαγικό αυτό κόσμο που στην τελική θα τα οδηγήσει στο να καταλάβουν και να οριοθετήσουν τον εαυτό τους στον δικό μας κόσμο.     

 

 

Η νεράιδα μαγείρισσα

Συγγραφέας: Λίνα Μουσιώνη

Εικονογράφος: Ζωή Λούρα

Εκδόσεις: μεταίχμιο

Χρονολογία έκδοσης: Οκτώβριος 2013

Σειρά: μικρές καληνύχτες

 

Κάθε κοριτσάκι, ή μάλλον τα περισσότερα κοριτσάκια, ονειρεύονται να είναι νεράιδες με μαγικά ραβδάκια ή να βρουν έναν πρίγκιπα να τις αγαπήσει και να τις κάνει πριγκίπισσες. Ε λοιπόν, σε αυτή την ιστορία έχουμε μια ανατροπή. Είναι μια νεράιδα με ομορφιά εξωτική, παιχνιδιάρα, που της αρέσει ο χορός και το τραγούδι και που σύντομα πρόκειται να γίνει η επόμενη βασίλισσα του δάσους. Όμως, γκρινιάζει, είναι κακόκεφη και μουτρωμένη και θέλει με κάθε τρόπο να το αποφύγει… Τότε ήταν που εμφανίστηκε ένας απρόσμενος επισκέπτης στο δάσος. Ένας επισκέπτης που δεν ενδιαφερόταν για νεράιδες αλλά για μανιτάρια! Η νεραϊδούλα μας δεν έχασε χρόνο. Παρόλη της την αγανάκτησή της βάλθηκε να βρει τρόπο να γίνει ορατή (γιατί, ξέχασα να σας πω, με την κάπα που φορούσε ήταν αόρατη) και να τον κάνει όχι μόνο να τη δει αλλά και να την θαυμάσει! Έτσι, άρχισε να διαβάζει βιβλία. Βιβλία μαγειρικής! Κι αυτό επειδή λάτρευε να μαγειρεύει. Και μιας και ήξερε και την αγάπη του εξερευνητή για τα μανιτάρια, βρήκε κι έκανε με όλους τους τρόπους μανιτάρια! Αφού τα έμαθε όλα, έβγαλε την κάπα που την έκανε αόρατη, χρησιμοποίησε όλη της τη νέα γνώση για το μαγείρεμα και όλη της την τέχνη για να σαγηνεύσει τον επισκέπτη του δάσους. Έτσι έγινε. Τον βρήκε και τον κέρδισε. Στο τέλος, δε σας αποκαλύψω τι έγινε, αν δηλαδή τον έφερε στο βασίλειο των νεραϊδών ή αν εκείνος την πήρε στον κόσμο των ανθρώπων ή κάτι άλλο. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι κάποιος έγινε πολύ ευτυχισμένος και κάποιος άλλος πραγματικά θυμωμένος!  

 

Αυτή η ιστορία μου δίνει το έναυσμα να μιλήσω για ένα άλλο μεγάλο θέμα ανάμεσα στα παιδιά και τους μεγάλους. Είναι το θέμα των επιλογών και των επιθυμιών. Για να γίνω πιο σαφής, εννοώ το κατά πόσο εμείς οι μεγάλοι καταλαβαίνουμε και αφήνουμε τα παιδιά μας να έχουν επιθυμίες και σε ένα δεύτερο επίπεδο, αν τα αφήνουμε να έχουν την ευκαιρία να επιλέξουν και να αποφασίσουν τι θέλουν για τους εαυτούς τους. Και το θέμα αυτό είναι εξαιρετικά καίριο, μιας και όλοι μας –λίγο ως πολύ– πέφτουμε στην παγίδα να προαποφασίζουμε για τα παιδιά μας και να τους υποδεικνύουμε όχι μόνο τι πρέπει να κάνουν αλλά και τι να σκέφτονται και να θέλουν! Εννοείται πως η λύση δεν είναι η απόλυτη ελευθερία, μιας και ακόμα δεν έχουν τη γνώση που χρειάζονται. Όμως είμαστε στο άλλο άκρο. Συχνά αγνοούμε τις κλίσεις τους και τις επιθυμίες τους και τους στερούμε το κίνητρο σε ό,τι κάνουν. Πόσο πιο εύκολα θα ήταν για όλους τα πράγματα και πόση περισσότερη ισορροπία θα υπήρχε ανάμεσά μας, αν γι’ αυτά που είναι αναγκαίο να γίνουν από τα παιδιά, τους δίναμε την ευκαιρία να βρουν έναν λόγο να τα εμπνέει, αυτό που τα εκφράζει. Να βρουν δηλαδή τη χρησιμότητα που μπορεί το καθετί να έχει στη ζωή τους και να αναλάβουν την ευθύνη απέναντι σε αυτό, έτσι ώστε να έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή απόδοση σε ό,τι κάνουν κι έτσι να είναι επιτυχημένα και κατ’ επέκταση ευτυχισμένα.

 

 

Μικρόπολη

Συγγραφέας: Κέλλυ Αλχανάτη

Εικονογράφος: Γιώργος Πετρίδης

Εκδόσεις: Μίνωας

Χρονολογία έκδοσης: Σεπτέμβριος 2013

 

Μια φορά κι έναν καιρό (ή μάλλον μια ζωγραφιά και μια ιστορία όπως ανακάλυψα στο τέλος αυτού του βιβλίου) ήταν μια πόλη μικροσκοπική. Τίποτα δεν τη διαφοροποιούσε από τις άλλες πόλεις που γνωρίζουμε εκτός από το μέγεθός όλων όσων υπήρχαν εκεί. Και τα είχε όλα αυτή η πόλη: σπίτια, ιατρείο, φούρνο, σχολείο με δασκάλα και μαθητές, μικρομάρκετ, κατοίκους… Και όλα τους μικροσκοπικά. Εκεί ζούσε η μικρή Λούλα και είχε για φίλη της την Λώνα τη χελώνα που ήταν η μόνη κάτοικος της πόλης με κανονικό μέγεθος. Η Λούλα όμως ήθελε να φύγει από εκεί και να γνωρίσει μια μεγάλη πόλη. Παρόλες τις νουθεσίες των φίλων της η Λούλα δεν άλλαζε γνώμη και ένα βράδυ, χωρίς να την καταλάβει κανείς έφυγε με σκοπό να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα. Φτάνοντας, όμως, στην μεγάλη πόλη είχε να αντιμετωπίσει μια πραγματικότητα τελείως διαφορετική από αυτό που φανταζόταν: η πόλη ήταν εχθρική. Το μεγάλο μέγεθός της την τρόμαζε και οι κάτοικοι και τα ζώα την φόβιζαν. Μάλιστα ένα ποντίκι σχεδόν κόντεψε να τη φάει. Ήθελε όσο τίποτα να φύγει. Και στην επιθυμίας της αυτή τη λύση έδωσε η φίλη της η Λώνα…

 

Η πρώτη αυτή ιστορία της Κέλλυς Αλχανάτη μιλάει για το θαύμα της φιλίας. Γι’ αυτή την ελεύθερη και πολύ ουσιαστική αγάπη ανάμεσα στους φίλους, για το ανιδιοτελές ενδιαφέρον που συχνά οδηγεί σε μεγάλες θυσίες. Η ιστορία στη βάση της είναι απλή. Δίνονται όλα τα στοιχεία που χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε το περιβάλλον που ζούσε η μικροσκοπική ηρωίδα. Αντίθετα με τον κόσμο της, η μεγάλη πόλη είναι κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που φανταζόταν. Και όχι μόνο αυτό αλλά πρέπει να τον αντιμετωπίσει και μόνη της αφού έχει φύγει χωρίς να πει σε κανέναν τίποτα. Όμως εδώ έρχεται η αλλαγή. Η φίλη της η χελώνα έχει φροντίσει σιωπηλά για εκείνη και τη βγάζει από τη δυσκολία την κατάλληλη στιγμή που κινδυνεύει. Διπλό το μήνυμα στη ιστορία αυτή: διαβάζοντας ένα παιδί, πρώτ’ απ’ όλα βλέπει τη δύναμη της φιλίας και το πόσο σημαντικός είναι ένας φίλος. Ακόμα ένα μικρό παιδί, προσχολικής ηλικίας βλέπει και του δίνεται η ευκαιρία να μιλήσει για τους κινδύνους του έξω κόσμου. Γιατί για κάθε παιδί το σπίτι του αντιστοιχεί στην μικρόπολη και έξω από αυτόν βρίσκεται σε ένα περιβάλλον που για να είναι ασφαλές είναι αναγκαία η προστασία των μεγάλων.

 

Αυτή είναι λοιπόν η ιστορία της Κέλλυς Αλχανάτη. Η ιστορία που όπως είδα με έκπληξη στο τέλος του βιβλίου ξεκίνησε από μια ζωγραφιά: από μια ζωγραφιά της κόρης της και μαθήτριάς μου Αριάδνης, στη διάρκεια κάποιου μαθήματός μας. Και είναι πραγματικά μεγάλη η χαρά να βλέπεις τα παιδιά σου να δημιουργούν και να γίνονται αφορμή για δημιουργία.            

 

Την εικονογράφηση της στήλης έχει επιμεληθεί η Πωλίνα Παπανικολάου. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο:

www.polinapapanikolaou.com

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.