Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Μία ιστορία θα σας πω… (Έτσι είναι οι φίλοι! / Ένας ελέφαντας το κάτι άλλο)

 

Έτσι είναι οι φίλοι!

Συγγραφέας: Τζένη Κουτσοδημητροπούλου

Εικονογράφος: Θέντα Μιμηλάκη

Εκδόσεις: Ελληνοεκδοτική

Χρονολογία Έκδοσης: Δεκέμβριος 2018

 

Τι σημαίνει να είσαι φίλος με κάποιον; Τι είναι η φιλία;

Οι φίλοι είναι αυτοκόλλητοι. Κινούνται, δρουν, αντιδρούν, παίζουν σαν δύο παράλληλες γραμμές που βρίσκονται η μία δίπλα στην άλλη, συνέχεια. Μαζί στο θρανίο, στις βόλτες με το ποδήλατο…

Οι φίλοι, μαζί ξεχνούν τους φόβους τους. Παρασύρουν ο ένας τον άλλο σε παιχνίδια κι οι φόβοι μοιάζουν να μικραίνουν, να συρρικνώνονται. Παύουν μπροστά στο πόσο γεμίζει κανείς κοντά σε έναν αληθινό φίλο.

Κι έτσι η ζωή ομορφαίνει! Κάθε στιγμή γίνεται σημαντική και μοναδική. Γίνεται ένας κοινός χώρος και ένας κοινός χρόνος. Μοιρασμένα ανάμεσα στους δύο.

Κι αν, όμως, ο ένας χρειαστεί να απομακρυνθεί και να φύγει από αυτόν τον μοιρασμένο και κοινό χώρο; Τότε υπάρχει κενό… Η ζωή, με τον χώρο και τον χρόνο, γίνεται ανάμνηση όσων έχουν συμβεί. Γίνεται παρελθόν. Βάρος αβάσταχτο. Στεναχώρια. Θλίψη. Σωματική κόπωση. Και κάποιες φορές ασθένεια...

Και πολύ σύντομα έρχεται η απώλεια αυτού που αγαπάμε. Ο χώρος που κάποτε ένωνε, γίνεται εμπόδιο ανάμεσά τους.

Οι δυο ήρωες, ο Ευγένιος και ο Κάρολος, βρήκαν λύση: άρχισαν να μιλάνε στο τηλέφωνο και στο διαδίκτυο. Το εμόδιο του χώρου δεν ήταν ικανό να σταματήσει τα τόσα συναισθήματα και τα όσα έχουν μοιραστεί. Βρήκαν τρόπο και συνέχισαν να μοιράζονται χρόνο μαζί. Όχι χτίζοντας κοινές εμπειρίες αλλά με το να συζητούν για ό,τι συνέβαινε στον καθένα χωριστά.

Τι άλλο από αυτό είναι η φιλία! Είναι σαν ένα αόρατο νήμα που συνδέει τους δύο! Είναι όμορφο να μοιράζονται και να δημιουργούν κοινές εμπειρίες. Όμως όταν αυτό εκ-λείπει, το νήμα, η αγάπη, τα πλούσια συναισθήματα είναι αυτό που τους ενώνει ακόμα και αν ανάμεσά τους υπάρχουν πολλά χιλιόμετρα που πρέπει να καλυφθούν.

Αν κανείς θα ήθελε να ορίσει απτά και κατανοητά τι είναι φιλία, το βιβλίο αυτό δείχνει τον τρόπο. Απλά και λιτά. Και ανθρώπινα. Αναγνωρίζοντας τα όμορφα και τα άσχημα. Τα ευχάριστα και τα δύσκολα. Έτσι ακριβώς όπως είναι κι η ίδια η ζωή! Περνάει από κύματα. Στην αληθινή φιλία, όμως, τα κύματα είναι μια ευκαιρία η σχέση – η φιλία να γίνει πιο δυνατή! Όπως συνέβη και με τους δύο φίλους της ιστορίας μας.

 

 

Ένας ελέφαντας το κάτι άλλο

Συγγραφέας & Εικονογράφος: Άννη Θεοχάρη

Εκδόσεις: Ελληνοεκδοτική

Χρονολογία Έκδοσης: Οκτώβριος 2019

 

Ένας μικρός ελέφαντας, όλο αναρωτιέται και ρωτάει τη μαμά του, τι θα γίνει όταν μεγαλώσει. Κι η μαμά του περιγράφει πόσο θα παχύνει, πόσο θα ψηλώσει, πόσο θα μεγαλώσει και θα μακρύνει η προβοσκίδα του, πόσο γκρι θα είναι, πόσα φυλλαράκια θα τρώει… Όμως το μικρό ελεφαντάκι θέλει να γίνει «κάτι άλλο»!

Μόλις η αγέλη ακούει το «κάτι άλλο», του γυρίζει επιδεικτικά την πλάτη. Την ίδια στιγμή η μαμά του μικρού ελέφαντα τον συμβουλεύει αν αγαπάει τον εαυτό του και αν θέλει το καλό του και να παραμείνει στην ομάδα, πρέπει να γίνει μόνο ελέφαντας και τίποτα άλλο.

Πόσο όμορφο και πόσο αληθινό αυτό το παραμύθι. Αν και γραμμένο με έναν τρόπο εύληπτο και απολύτως κατανοητό για τα παιδιά, θίγει το τεράστιο θέμα της προσωπικής ταυτότητας. Ναι, δε θα έλεγα διαφορετικότητα γιατί όλοι μας είμαστε διαφορετικοί ο ένας από τον άλλο. Καθένας έχει τα πολύ δικά του χαρακτηριστικά και ιδιότητες που συνθέτουν τον εαυτό του. Άρα, παρόλα τα κοινά στοιχεία που μπορεί να μοιραζόμαστε, διαφέρουμε μεταξύ μας. Είμαστε διαφορετικοί και μοναδικοί.

Το θέμα όμως εδώ είναι η ταυτότητα (η προσωπική ταυτότητα) και η αποδοχή της, καταρχήν από τον εαυτό και σε δεύτερο χρόνο από τους άλλους.

Στην ιστορία αυτή αναδεικνύεται η δυσκολία και ο φόβος που έχουν οι άλλοι στο να δεχτούν το ατόφιο και αυθεντικό των άλλων. Στις κοινωνίες που ζούμε, για να μπορούμε να ζούμε αρμονικά, έχουμε θέσει κάποια μοτίβα και κάποιους κανόνες (νόμους συχνά) ώστε να μπορούμε να ζούμε έχοντας έναν έλεγχο πάνω στα πράγματα. Στην προσπάθεια αυτή, συχνά ξεχνάμε ή/και παραβλέπουμε το ποιοι είμαστε και τι θέλουμε. Συχνά «καταπίνουμε» όλα όσα είμαστε με σκοπό να βει μια εικόνα εναρμονισμένη με το σύνολο.

Ποιο το νόημα όμως να γίνουμε όπως και οι άλλοι, όταν θα μπορούσαμε να εμπλουτίσουμε και να αφήσουμε το προσωπικό και μοναδικό μας στίγμα στην ομάδα που ανήκουμε;

Το ελεφαντάκι, σε πείσμα όλων, το έκανε! Και το αποτέλεσμα ήταν να είναι – να γίνει πιο ευτυχισμένο. Και ύστερα από αυτό, όχι μόνο πέτυχε την αποδοχή όλων των ελεφάντων αλλά έγινε η αιτία να έρθουν στο φως και οι διαφορετικότητες και μοναδικότητες όλων των άλλων ελεφάντων! Διαφορετικότητες που παλιότερα, χωρίς την τόλμη του μικρού ελέφαντα παρέμεναν κρυφές προκαλώντας ντροπή.

 

Την εικονογράφηση της στήλης έχει επιμεληθεί η Πωλίνα Παπανικολάου. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο:

www.polinapapanikolaou.eu

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.