Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Μία ιστορία θα σας πω…(Η τύχη του Φάουστο / Μικρός οδηγός βιβλίων)

Η τύχη του Φάουστο,

μια ζωγραφισμένη ιστορία

 

Συγγραφέας & Εικονογράφος: Oliver Jeffers

Μετάφραση: Φίλιππος Μανδηλαράς

Εκδόσεις: Ίκαρος

Χρονολογία Έκδοσης: Ιανουάριος 2020

 

Στον Jeffers έχω μεγάλη αδυναμία. Δεν είναι μόνο οι ιστορίες – τα εικονοβιβλία που φτιάχνει. Είναι το γεγονός ότι σκέφτεται διαφορετικά, όπως άλλωστε όλοι όσοι φτιάχνουν ιστορίες ξεκινώντας με τις εικόνες κάνουν το ίδιο. Όμως, με τον Jeffers, για μένα, είναι αλλιώς.

Η τύχη του Φάουστο είναι μία ιστορία τόσο αλληγορική όσο και αληθινή! Αληθινή από την άποψη ότι εκφράζει μια μεγάλη αλήθεια, η οποία αφορά στη στάση των ανθρώπων απέναντι στη φύση, το περιβάλλον, τη ζωή εν γένει…

Ο Φάουστο, βαθιά μοναχικός ή μάλλον μόνος – χωρίς κανέναν, θεωρούσε ότι όλα του ανήκουν. Το μικρό λουλουδάκι, το πρόβατο, το δέντρο, η λίμνη, το βουνό, η βαρκούλα, η θάλασσα. Σε όλα ανακοίνωνε ότι είναι το αφεντικό και όλα υπάκουαν στον λόγο του και έσκυβαν το κεφάλι στην επιθυμία του. Ακόμα και στις περιπτώσεις που αρχικά έδειχναν να διαφωνούν και να μη θέλουν, τελικά υπερίσχυε ο λόγος του. Μέχρι που έφτασε ως την απέραντη θάλασσα. Η θάλασσα δεν τον φοβήθηκε. Αντιστάθηκε μιλώντας του για αγάπη και κατανόηση και τον κάλεσε να της δείξει αυτά που εκείνος σκέφτεται και νιώθει. Και τότε δεν άργησε να έρθει το τέλος. Ο Φάουστο, μη γνωρίζοντας κολύμπι, πνίγηκε στην προσπάθειά του να αποδείξει ποιος είναι το αφεντικό.

Το συγκλονιστικό στην ιστορία αυτή είναι η απλότητά της. Πηγαίνει βήμα βήμα, γεγονός που αναδεικνύει έντονα τη ματαιότητα του ανθρώπου, την απληστία και την αλαζονεία του. Υπάρχουν δισέλιδα χωρίς εικονογράφηση και με 1-2 λέξεις, όπως το λευκό σαλόνι με τη λέξη «Τελικά,». Μια αίσθηση κενού, ίσως και φόβου ή αγωνίας και προσδοκίας δημιουργείται για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Είναι αυτό που λέμε συχνά ότι αξία δεν έχουν μόνο όσα λέγονται ή ζωγραφίζονται αλλά μεγάλη σημασία έχει και το κενό και η παύση. Η άδεια σελίδα μαζί με τη θάλασσα που γεμίζει τα επόμενα δισέλιδα φέρνει την αίσθηση της απεραντοσύνης. Την απέραντη γαλήνη της θάλασσας αλλά και το πόσο απέραντη είναι συγκριτικά με τον άνθρωπο.

Τελικά, ένας άνθρωπος χρειάζεται τη φύση ολόκληρη για να ζήσει. Η φύση όμως τι χρειάζεται από τον άνθρωπο;

Δεν θα έλεγα ότι το βιβλίο αυτό είναι για παιδιά. Ή μάλλον δεν είναι μόνο για παιδιά ή μόνο για παιδιά συγκεκριμένης ηλικίας. Είναι ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί από όλες τις ηλικίες, να αγγίξει και να συγκινήσει εξίσου όποιον το διαβάσει και να προκαλέσεις σκέψεις και αφορμή για συζήτηση.

 

Μικρός οδηγός βιβλίων

 

Συγγραφέας: Σταυρούλα Παγώνα

Εικονογράφος: Ντανιέλα Σταματιάδη

Εκδόσεις: Ίκαρος

Χρονολογία Έκδοσης: Σεπτέμβριος 2020

 

Η έκδοση του βιβλίου αυτού, πριν καν φτάσει στα χέρια μου, μου τράβηξε την προσοχή, τόσο ο τίτλος όσο και το εξώφυλλο. Μου δημιουργούσε την αίσθηση ότι πρόκειται για κάτι διαφορετικό, για κάτι που είναι ή/και έρχεται κοντά στην έννοια του παιχνιδιού. Ήταν ένα ευχάριστο μυστήριο η αναμονή μέχρι να το πιάσω στα χέρια μου, να το ξεφυλλίσω, να το διαβάσω.

Η έκπληξη όταν ξεκίνησα να το διαβάζω ήταν μεγάλη. Ελάχιστο κείμενο (όπως το περίμενα), μία-δυο φράσεις τη φορά, αλλά και εικόνες τελείως αφαιρετικές. Τα δύο αλληλοσυμπληρώνονται ενώ την ίδια στιγμή δημιουργούν την συνθήκη να προχωρήσεις και να φανταστείς και άλλους κόσμους. Το κείμενο χρησιμοποιεί λέξεις αμφίσημες, που επιδέχονται παραπάνω από μία ερμηνεία. Θυμίζει ποίηση ενώ ταυτόχρονα είναι πολύ κοντά στον τρόπο που σκέφτονται και δρουν τα παιδιά. Ίσως και αυτό να ήταν ένας ακόμα παράγοντας που με έκανε να φαντάζομαι κι άλλες εικόνες ή να ανακαλώ τον εαυτό μου μικρό. Κάθε του σελίδα με έκανε να στέκομαι και να σκέφτομαι.

Ο Μικρός οδηγός βιβλίων είναι ένα βιβλίο που φέρνει σε κοινωνία, που κάνει ένα άνοιγμα προς τα έξω. Όσο κι αν το διάβασμα θεωρείται μοναχική διαδικασία, με το βιβλίο αυτό, αυτό αναιρείται.

 

Το βιβλίο γίνεται συνάντηση με τον άλλο

«μπορείς να σερβίρεις στους φίλους αόρατη λεμονάδα και φανταστικά μπισκότα»

γίνεται παρατήρηση του κόσμου που μας περιβάλλει

«είναι η καλύτερη δοκός ισορροπίας για το μυρμήγκι σου»

γίνονται “οδηγός” στις δυσκολίες

«μπορεί να σε βγάλει από μεγάλα διλήμματα. Αν είσαι σε μια διασταύρωση και δεν ξέρεις ποιον δρόμο να διαλέξεις, ανοίγεις το βιβλίο στην τύχη»

είναι ένας κόσμος απρόσμενος

«ποτέ δεν είναι αυτό που φαντάζεσαι»

και, ναι, μερικές φορές μπορεί και να διαβαστούν κιόλας, αλλά

«μάλλον αυτό το ξέρεις».

 

Αυτά είναι μόνο λίγα από όλα όσα μας “προτείνει” ο μικρός Έντι, ο μικρός οδηγός βιβλίων. Επίσης, η εικονογράφηση, που έχει απλότητα στις γραμμές και δεν καλύπτει ολόκληρη τη σελίδα, είναι σαν να προ(σ)καλεί τον κάθε μικρό αναγνώστη να βάλει και τις δικές του πινελιές – να κάνει τις δικές του παρεμβάσεις στο εικονοβιβλίο, ανακαλύπτοντας στην πράξη και άλλους τρόπους χρήσης των βιβλίων!

 

Την εικονογράφηση της στήλης έχει επιμεληθεί η Πωλίνα Παπανικολάου. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο:

www.polinapapanikolaou.eu

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.