Το παιδί και οι άνεμοι της Αρμενίας (ΑΡΤΟΥΡΟ ΑΛΕΞΑΝΙΑΝ)

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Βιβλία που ξεχώρισαν

 

Βιβλίο: Το παιδί και οι άνεμοι της Αρμενίας

Συγγραφέας: ΑΡΤΟΥΡΟ ΑΛΕΞΑΝΙΑΝ

Σχέδια εξωφύλλου: Φίλιππος Φωτιάδης

Μετάφραση: Άννα Παπασπύρου

Εκδόσεις : ΚΑΛΕΝΤΗΣ

 

Διακρίσεις: Α΄ Βραβείο του 11ου Διεθνούς Διαγωνισμού «Συγγραφείς για την Ευρώπη», Βραχεία Λίστα στη ΧVIII Έκδοση Διεθνούς Βραβείου Ποιήματος και Μυθιστορήματος «Φλωρεντία, Πρωτεύουσα της Ευρώπης», Ειδικό Βραβείο Ποίησης Sacravita 2015-2016

Το μυθιστόρημα του Αρτούρο Αλεξανιάν δε φιλοξενείται τυχαία στη σειρά Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα. Οι Μικρές ιστορίες που αφηγείται ο συγγραφέας χαράζουν ένα ταξίδι μνήμης αλλά και αναζήτησης της εθνικής και προσωπικής του ταυτότητας, ενώ παράλληλα σκιαγραφούν ένα Μεγάλο ιστορικό Γεγονός: τη γενοκτονία των Αρμενίων και την καταδίωξής τους από τους Τούρκους.

Ο συγγραφέας αποφασίζει να σκαλίσει το παρελθόν, να ανοίξει το κουτί με τις ιστορίες του σαν ένα δώρο που κάνει ο ίδιος στον εαυτό του για να δώσει νόημα στη ζωή του, για να βρει την εσωτερική του γαλήνη. Ένα γυμνό μαδημένο λουλούδι η ζωή του, όπου κάθε πέταλο συμβολίζει κι ένα ερωτηματικό που ζητάει απάντηση. Το παρελθόν, μια βαριά βαλίτσα που δεν αντέχει πια να σέρνει, γεμάτη από πράγματα δικά του αλλά και ξένα, «να στριμώχνονται εκεί το σάστισμα, η έκπληξη, η νοσταλγία, οι έρωτες, οι αγάπες, τα ψέματα…». Ένας εσωτερικός μονόλογος που αβίαστα μεταμορφώνεται σε διάλογο του συγγραφέα με το alter ego του: « Απευθύνομαι σ’ εσένα, καταραμένο κομμάτι του εαυτού μου, ζήσαμε μια παράξενη ζωή, άλλοτε μαζί κι άλλοτε χώρια …».

Βαδίζοντας πάνω στην ιστοριογραμμή, ο Αρτούρο Αλεξανιάν σταματά στο 1922 και ξετυλίγει τις αναμνήσεις της μητέρας του από την εθνική εκκαθάριση των Αρμενίων από τους Τούρκους, η οποία συνδέεται με την καταστροφή της Σμύρνης και το ταυτόχρονο διωγμό των Ελλήνων. Οι άνεμοι της Αρμενίας θα φυσήξουν αντίθετα και θα τον οδηγήσουν στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Αμερική, στη Μέση Ανατολή, μια περιπλάνηση στον κόσμο που μαρτυρά την ανάγκη των Αρμενίων να ξεχάσουν, την επιθυμία να θυμούνται, την αγωνία να αναγνωριστούν ως λαός που υπέφερε, το όνειρο να επιστρέψουν στη γη που τους γέννησε.

Ένα αφήγημα προσωπικό που συγκινεί με τον λυρισμό του μα και βαθιά ιστορικό, για να δούμε την Ιστορία με τα μάτια των πρωταγωνιστών της, για να ανακαλύψουμε τα αποτυπώματα που αφήνουν τα μεγάλα γεγονότα στις ανθρώπινες ζωές, τα ανεξίτηλα σημάδια που χαράζουν στην συνείδηση, προσωπική αλλά και συλλογική. Οι λέξεις γίνονται εικόνες, όπου συνυπάρχει ο ρεαλισμός και η ποίηση. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση δημιουργεί μια οικειότητα με τον συγγραφέα, που κάνει την ανάγνωση να θυμίζει εξομολόγηση μεταξύ φίλων. Χωρίς θυμό και πίκρα, με μια διεισδυτική ματιά στο χτες αλλά ταυτόχρονα και στο αύριο, το βιβλίο αυτό είναι ένα θαυμάσιο μάθημα Ιστορίας για εφήβους και ενήλικες αναγνώστες.

Εξαιρετικό το εξώφυλλο από τον Φίλιππο Φωτιάδη, σε μια σειρά που διακρίνεται για την αισθητική της και χαίρει της φροντίδας και επιμέλειας της Βασιλικής Τζόκα.

«Στη θάλασσα θ’ αφιερώσω

Προτού η άβυσσος με καταβροχθίσει

Το μπουκάλι του ναυαγού

Ώστε τούτη η ιστορία να διαβαστεί σε νοτισμένα χείλη…»

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.