Βιβλία που ξεχώρισαν: ΝΙΝΙΑΝ Οι περιπέτειες ενός ευτυχισμένου Νάνου που έγινε δυστυχισμένος Γίγαντας

Βιβλίο: ΝΙΝΙΑΝ Οι περιπέτειες ενός ευτυχισμένου Νάνου που έγινε δυστυχισμένος Γίγαντας

Συγγραφέας: Βησσαρία Ζορμπά-Ραμμοπούλου

Εικονογράφηση: Αποστόλης Ιωάννου

Εκδόσεις: Σαΐτης

Διάκριση: ΕΠΑΙΝΟΣ θεατρικού έργου από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.

 

Ο Νινιάν ήταν ένας ευτυχισμένος Νάνος. Για να πούμε την αλήθεια, όλοι οι Νάνοι της φυλής του, που ζούσαν στο Μεγάλο Δάσος, ήταν ευτυχισμένοι. Καλλιεργούσαν τη γη και δεν είχαν σκοτούρες και προβλήματα. Ακόμη και με τους Γίγαντες που κατοικούσαν κι αυτοί στο Μεγάλο Δάσος, στις σπηλιές των βράχων, ήταν αγαπημένοι και βοηθούσαν ο ένας τον άλλο. Κι όλα θα ήταν μια χαρά, αν ο Νινιάν δεν ερωτευόταν την Υψιπύλη, την όμορφη πριγκίπισσα των Γιγάντων.

Πώς μια Γιγάντισσα θα απαρνηθεί το μπόι της και το σόι της και θα παντρευτεί έναν Νάνο; αναρωτιέται η αλεπού κι ο Νινιάν αποφασίζει να απαρνηθεί εκείνος το δικό του μπόι και να γίνει Γίγαντας σωστός. Όμως, οι αλλαγές απαιτούν θυσίες. Κάπως έτσι ξεκινούν οι περιπέτειες ενός ευτυχισμένου Νάνου που έγινε δυστυχισμένος Γίγαντας, αφού, απέκτησε το μπόι ενός Γίγαντα, όπως επιθυμούσε, αλλά έχασε τους φίλους του, το γέλιο του, ακόμη και την καρδιά του. Για να αποδεχθεί τον εαυτό του, να ξαναβρεί τη χαμένη ευτυχία και να κερδίσει την αγάπη της Υψιπύλης, ένας είναι ο σωστός δρόμος: ο δρόμος ο σοφός, που είναι τόσο μακριά όσο και η καρδιά του…

Το σοφό δρόμο, που δεν είναι άλλος από το δρόμο της αυτογνωσίας, χαράζει με τρόπο παραμυθένιο η συγγραφέας, σε μια ιστορία γεμάτη δράση, ανατροπές και πολύτιμα μηνύματα. Η σπηλιά των ξεχασμένων επιθυμιών, το μπαούλο των λησμονημένων ευχών, η σπηλιά των απαγορευμένων γνώσεων, ο γυάλινος πύργος, η σάλα των κατόπτρων, η Δρακολίμνη, τόποι παραμυθένιοι που παραπέμπουν σε σκηνικό κλασικού ή και λαϊκού παραμυθιού.

Ο ήρωας προσπαθώντας να «ψηλώσει», να νιώσει ουσιαστικά αυτοπεποίθηση και αποδοχή, συναντιέται με ήρωες των κλασικών παραμυθιών: την Τοσοδούλα, τον Κοντορεβιθούλη, το δράκο, τη Σοφή Κουκουβάγια. Με τον τρόπο αυτό, φαίνεται να διεκδικεί όχι μόνο μια θέση στην κοινωνία, στην οποία ανήκει, αλλά και μια θέση στην Παραμυθοχώρα, ως ένας ακόμη κλασικός ήρωας. Μια πρόκληση, την οποία κερδίζει και ο ίδιος αλλά και η συγγραφέας, μέσα από το λογοτεχνικό της λόγο, την πλοκή, τη θεατρικότητα, τη ροή της αφήγησης, που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Το παραμύθι συμπληρώνει όμορφα η εικονογράφηση του Αποστόλη Ιωάννου, με εικόνες που αποτυπώνουν εξαιρετικά το συναίσθημα των ηρώων αλλά και τα φανταστικά στοιχεία της ιστορίας.

Να διαβαστεί, να ξαναδιαβαστεί, να δραματοποιηθεί και γιατί όχι, να γίνει μια ιστορία, που θα αφηγηθούν οι μεγαλύτεροι στους μικρότερους, όπως τα παλιά κλασικά παραμύθια.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.