Μια τρανσέξουαλ μεταμόρφωση. Συνέντευξη της Ήβης Καΐσερλη απ’ την Κω στον Φώτη Θαλασσινό.

Μια συνέντευξη με έναν συνάνθρωπο μας απ’ αυτούς που δεν ζουν στον κόσμο των «φυσιολογικών» που επιτρέπει συνήθως μόνο τη σχέση μεταξύ ενός βιολογικά άντρα και μιας αντίστοιχης γυναίκας, αναφέρομαιστις στερεοτυπικές συνθήκες της ετεροκανονικότητας και του ακόμη χειρότερο ετεροσεξισμού. Είναι μια τρανσέξουαλ ετεροφυλόφιλη γυναίκα. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κω, πιθανόν να έζησε κρυμμένη και αόρατη ανάμεσα μας. Η υποκρισία της μέρας δεν χωρούσε την πολύ γενναία ειλικρίνεια της. Μια «εκ γενετής επανάσταση». Είναι απ’ τους ανθρώπους που εξελίχθηκαν σε κάτι άλλο απ’ το ανατομικό τους φύλο. Η Ήβη Καΐσερλη υπήρξε για αρκετά χρόνια δέσμια του αντρικού κορμιού της. Έκανε όσα έκρινε η επιστήμη πως έπρεπε ν’ ακολουθήσει κι εδώ και αρκετά χρόνια είναι γυναίκα ψυχή τε και σώματι. Ζει στα Χανιά της Κρήτης.

 

-Πριν πόσα χρόνια αποφάσισες πως το σώμα σου έπρεπε ν’ ακολουθήσει την ταυτότητα φύλου σου; Ή πιο απλά, πότε ξεκίνησες την διόρθωση του φύλου σου;

 

Νομίζω ότι το ήξερα ανέκαθεν μιας και από πολύ μικρή ηλικία επέλεγα θηλυκούς ρόλους στα παιχνίδια και προσπαθούσα να πείσω τους άλλους έχοντας ήδη πείσει τον εαυτό μου πως είμαι κορίτσι. Τη μετάβαση μου ωστόσο τη ξεκίνησα σε μεγάλη ηλικία καθώς μεγαλώνοντας και περνώντας στην εφηβεία σε μια τόσο κλειστή επαρχιακή κοινωνία άρχισαν να εντυπώνονται μέσα μου πολύ αρνητικά στερεότυπα που μου δημιουργούσαν διάφορα μπλοκαρισματα. Οπότε ξεκίνησα μετά τα 20 μου χρόνια.

-Ήταν σκληρά τα χρόνια προς την ενηλικίωση σου και κατ’ επέκταση και τα χρόνια που έζησες ως ενήλικη στην Κω; Η Κως σήμερα είναι έτοιμη να αποδεχτεί την διαφορετικότητα έξω απ’ τις κλειδαρότρυπες των σάιτ για ΛΟΑΤΚΙ γνωριμίες;

 

Ήταν σίγουρα δύσκολα όπως μπορείς να φανταστείς. Παρόλο που είχα φίλους μεγάλωνα σ ένα κόσμο κατά βάση εχθρικό όπου αντιμετώπιζα πολλές διακρίσεις και πολλές υποτιμητικές συμπεριφορές σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μου. Από τα σχολικά μου χρόνια στο εκπαιδευτικό περιβάλλον και κατά συνέπεια στην κοινωνικοποίηση μου έως και στην εύρεση εργασίας ή και τη σωστή αντιμετώπιση μου στις διάφορες δουλειές που έκανα. Νομίζω ότι οι φίλοι μου και οι γονείς μου εκπαιδεύτηκαν μαζί με μένα να με καταλαβαίνουν και να με αποδέχονται. Απουσιάζω πολλά χρόνια από την Κω, έρχομαι για λίγο κάθε χρόνο και παρόλο που με τα χρόνια μάλλον πολλά κεφάλια έχουν ανοίξει θεωρώ ότι εξακολουθεί να είναι δύσκολη σαν επαρχία για ένα παιδί που νιώθει διαφορετικά. Μπορεί για τους ομοφυλόφιλους να είναι διαφορετικά μιας και πάντα υπήρχαν άνθρωποι που ζούσαν ανοιχτά στην Κω -ήρωες για μένα- αλλά ένα τρανς παιδί κάνει τα θεμέλια του κατεστημένου να τρίζουν, είναι μια εκ γενετής επανάσταση και μια κινητή πρόκληση για τα χρηστά ήθη. Ακόμη.

 

-Απ’ την Κω έφυγες για λόγους που έχουν να κάνουν με την διεμφυλικότητα σου και τις αντιδράσεις των άλλων γι’ αυτή ή γιατί έτσι κι αλλιώς μια πιο μεγάλη πόλη λειτουργεί απελευθερωτικά στους πιο ανήσυχους κατοίκους της;

 

Έφυγα από την Κω καταρχήν για να σπουδάσω αλλά ουσιαστικά επειδή διψούσα να ζήσω σε μια μεγαλύτερη πόλη για όλους τους λόγους που προανέφερα. Δεν μου ήταν εύκολο από ένα σημείο κι έπειτα κι όμως ούτε και σε μια πόλη όπως η Αθήνα ένιωσα να αφομοιώνομαι ή να λειτουργώ σε ένα ασφαλές πλαίσιο. Ήταν με το πέρας των σπουδών μου που αποφάσισα να επιστρέψω στην Κω κι εκεί να ξεκινήσω τη μετάβαση μου κοντά στην οικογένεια και τους φίλους μου ακόμη και φτάνοντας να κάνω τρεις δουλειές ταυτόχρονα. Όμως γρήγορα καθώς άρχισαν να είναι εμφανείς οι πρώτες αλλαγές συνειδητοποίησα πως η αρχική μου σκέψη ήταν πολύ ρομαντική και πως δεν είχα πια το κουράγιο να το διαχειριστώ, με την έννοια του ότι δεν μ’ ενδιέφερε πλέον να είμαι αρεστή η να προσπαθώ να λειτουργήσω σ ένα μοτίβο καθωσπρεπισμού και ετεροκανονικότητας. Κι έτσι ξαναέφυγα. Περιφέρθηκα σε διάφορες πόλεις μικρές και μεγάλες παρέχοντας σεξουαλικές υπηρεσίες επί χρήμασι και χρηματοδοτώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο όλες τις απαραίτητες ιατρικές διαδικασίες που θα με έφερναν κοντά στην εικόνα που ήθελα για τον εαυτό μου. Κατέληξα μετά από κάποια χρόνια στα Χανιά, όπου διαμένω έως και σήμερα, και από όλες τις πόλεις που έχω ζήσει είναι αυτή στην οποία συνάντησα την μεγαλύτερη αποδοχή κι αποφάσισα εκεί να χτίσω τη ζωή μου.

-Απ’ το προφίλ σου στο Facebook βλέπω ότι αναπτύσσεις πολύ παρεμβατικό ακτιβιστικό λόγο. Έχεις κάποια πρότυπα απ’ την μεγάλη ιστορία του ΛΟΑΤΚΙ και του φεμινιστικού κινήματος στην Ελλάδα; Πρότυπα σου από το εξωτερικό; Γενικά, άνθρωποι που θαυμάζεις, προσωπικοί σου ήρωες.

 

Ναι συμβαίνει αυτό που λες μιας κι έχω ασχοληθεί ενεργά με τα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα αλλά και με τα δικαιώματα των σεξεργατών κι ως εκ τούτου ζω πολύ ανοικτά και δηλωμένα χωρίς να ντρέπομαι να εκφέρω άποψη,μια στάση ζωής που τη θεωρώ θεμελιώδη για όποιον υπερασπίζεται και διεκδικεί τα αυτονόητα.

 

Θαυμάζω πολύ κόσμο κυρίως τους πρώτους ΛΟΑΤΚΙ ακτιβιστές και τις πρώτες τρανς γυναίκες που ξεκίνησαν τον αγώνα για τα τρανς δικαιώματα αλλάκαι τις πρώτες φωνές εντός του φεμινιστικού χώρου που ήδη απόπολύ συντηρητικές εποχές αντιμετώπισαν την ενδοκινηματική απαξίωση η και φίμωση λόγω της πιο προοδευτικής και πιο συμπεριληπτικής τους προσέγγισης. Επειδή αυτός ο διχασμός υπάρχει και ανακυκλώνεται από το 1870 έως και σήμερα μέσα στα κινήματα θαυμάζω κάθε φωνή κάθε δεκαετίας που θεωρήθηκε ελευθεριάζουσα και πολεμήθηκε η φιμώθηκε με βάση την γενική και την κοινωνική ηθική. Οπότε θαυμάζω πολύ κόσμο που θα έπιανε πολύ χώρο να τους αναφέρω όλους.Πρότυπα δεν έχω. Τα πρότυπα είμαι εδώ για να τα εξετάζω και να τα αμφισβητώ.

 

 

-Οι νόμοι στην Ελλάδα καλύπτουν κατά τη γνώμη σου τους τρανσέξουαλ ανθρώπους; Ένας εργοδότης σήμερα είναι πιο ανοικτός να προσλάβει διεμφυλικούς;

 

Σε καμία περίπτωση δεν είμαι ευχαριστημένη με την υπάρχουσα νομοθεσία. Ακόμη και η μεγαλύτερη κατάκτηση της τρανς κοινότητας, ο νόμος για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, είναι ελλιπής και περιοριστικός και η διαδικασία χρονοβόρα αλλά και με απαγορευτικό κόστος για μεγάλη μερίδα τρανς ανθρώπων. Από εκεί κι έπειτα είναι απαραίτητη η επέκταση της αντιρατσιστικής νομοθεσίας σε πάρα πολλά πεδία ώστε εκτός από το να ποινικοποιείται η δημόσια υποκίνηση βίας, να απαγορεύεται οποτεδήποτε και οπουδήποτε ο μισαλλόδοξος λόγος, ειδικότερα από μέσα και δημόσιους ή κρατικούς λειτουργούς και πολιτικά/δημόσια πρόσωπα και να ενθαρρύνεται η απάλειψη των συμπεριφορών αυτών από δημόσιους φορείς,πολιτικά κόμματα, αθλητικούς χώρους και θρησκευτικές κοινότητες…

 

Στο πεδίο κατάργησης των διακρίσεων με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου η νομοθεσία πρέπει να επεκταθεί σχεδόν προς πάσα κατεύθυνση: στην παροχή υπηρεσιών υγείας και περίθαλψης,στην εκπαίδευση και στην παιδεία,στην εύρεση στέγης και εργασίας,στην παροχή δημοσίων, έννομων η συναλλακτικών υπηρεσιών και αγαθών,στην κοινωνική ασφάλιση και σε όλα τα επί μέρους άρθρα και προεδρικά διατάγματα που αποτελούν εμπόδιο στη διασφάλιση της ιδιωτικότητας και της αξιοπρέπειας των τρανς ανθρώπων και τη δημιουργία ενός ασφαλούς και συμπεριληπτικού πλαισίου που να φτάνει μέχρι τα γονεϊκά δικαιώματα και τον γάμο.

 

Όπως καταλαβαίνεις όλα αυτά απαντούν από μόνα τους στο αν ένας εργοδότης είναι έτοιμος να προσλάβει ένα τρανς άτομο στην εργασία του. Πολλοί ενδεχομένως και να είναι. Όμως και πάλι το βάρος πέφτει στο ίδιο το τρανς άτομο να είναι σε πολλαπλή επαγρύπνηση και εγρήγορση εντός κι εκτός του εργασιακού χώρου.

 

 

-Παρακολουθώντας από μέσα τα θέματα των ΛΟΑΤΚΙ, έχω την αίσθηση πως σχεδόν λατρεύουμε τον cisgay άντρα που θυμίζει και λίγο επιβήτορα, τεκνό της ματσίλας. Το γυμνασμένο ντούκι. Απ’ την άλλοι κράζουμε τους θηλυπρεπείς, τους πιο πολυγαμικούς ανάμεσα μας και γενικά το πολύ εξεζητημένο άτομο (το στυλ του, τις κινήσεις του, γενικά το φέρεσθαι). Είναι ένας εσωτερικός ρατσισμός. Κατά τη γνώμη σου είναι σοβαρός ως προς την συχνότητα εμφάνισης του; Πώς μπορούμε να αποφύγουμε τέτοια πράγματα;

 

Είναι σίγουρα πατριαρχικό κατάλοιπο κι εσωτερικευμένη ομοφοβία κι έχει να κάνει με τα εντυπωμένα πρότυπα. Απαντάται σε μεγάλη συχνότητα ενδοκοινοτικά και μπορεί να καταπολεμηθεί μόνο με συνεχή, αυτομορφωση, επιμόρφωση κι εξέταση των κοινωνικών πλαισίων και των προνομίων μας.

 

-Πιστεύεις ότι η δημιουργία οικογενειών από τον χώρο των ΛΟΑΤΚΙ, η κατοχύρωση του δικαιώματος στην τεκνοθεσία, θα έχουν μόνο θετικά αποτελέσματα; Πώς θα μπορέσουμε να αποφύγουμε την δημιουργία στερεοτύπων στην κοινότητα μας;

 

Μα υπάρχουν ήδη ΛΟΑΤΚΙ και πολύχρωμες οικογένειες διαφόρων σχηματισμών απλώς δεν είναι αναγνωρισμένες ούτε κατοχυρωμένες νομικά. Οπότε πέραν του δικαιώματος της τεκνοθεσίας πρέπει να εξεταστεί και πως μπορεί να αλλάξει το ήδη υπάρχον νομικό πλαίσιο που δυσχεραίνει τις γονεϊκές σχέσεις των ΛΟΑΤΚΙ ανθρώπων.

-Πως αντιμετωπίζεις εσύ προσωπικά τα λάθη που κάνουν οι «κανονικοί» σε σχέση με το φύλο σου; Είσαι μια γυναίκα. Αν κάποιος σε φωνάξει μ’ ένα αντρικό όνομα, πώς απαντάς; Τί στάση κρατάς στο λάθος από άγνοια;

 

Δεν με φωνάζει κάνεις με ανδρικό όνομα. Έχω κατακτήσει μια εικόνα που μου εξασφαλίζει αυτόματα την απεύθυνση με τις σωστές αντωνυμίες. Αυτό όμως εκτός του ότι δε συμβαίνει με όλα τα τρανς ή και τα μη δυαδικά άτομα, όταν κάποιος δεν έχει τακτοποιήσει τις λεπτομέρειες των εγγράφων του -όπως μου έχει συμβεί κι εμένα- μπορεί να τύχει επιτήδειας απαξιωτικής συμπεριφοράς κατά την παροχή υπηρεσιών η συναλλαγών. Εκεί πια καταλαβαίνει κανείς ότι είναι θέμα παιδείας και παρόλο που δεν το οφείλω, η αρχική προσέγγιση είναι πάντοτε ευγενική κι επιμορφωτική, κάτι που όταν δεν έχει την άμεση ανταπόκριση που πρέπει αλλάζει πολύ γρήγορα σε επίκριση από μέρους μου με επίκληση κάθε νομικής δυνατότητας για την υπεράσπιση μου.

 

 

9 Σχόλια

Σχολίασε
  1. πριν 1 μήνας ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ

    ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΠΡΑΒΟ ΗΒΗ ΚΑΙ ΦΩΤΗ

    Απάντησε
  2. πριν 1 μήνας Σάντυ Λαδικού

    Φώτη θα ήθελα δημοσίως να σε συγχαρώ για την συνέντευξη αυτή που θεωρώ προσωπικά, μία δημοσιογραφική επιτυχία μεγάλη. Ήβη μου συγχαρητήρια που απάντησες με ειλικρίνεια και άνοιξες την ψυχή σου στους αναγνώστες. Δώσατε τροφή για σκέψη.

    Απάντησε
  3. πριν 1 μήνας Κώστας Καλός

    Και τελικά αυτή η ξεφτιλιά , του να μην αφήνουμε σαν κοινωνία άλλη επιλογή για τα τρανς κορίτσια και ειδικά τα τρανς κοριτσια εκτός την εργασία στο σεξ πότε βλέπετε να τελειώνει; μόνο αν έχεις χρήμα εχεις επιλογές αυτοί είμαστε

    Απάντησε
  4. πριν 1 μήνας Φώτης Θαλασσινόςς

    Σ' ευχαριστώ πολύ Σάντυ. Η ζωή μου και της Ήβης θεωρώ ότι τέμνονται στο ζήτημα του πόνου. Ένιωσα πολλή οικειότητα "δίπλα" της και εύχομαι να γίνει μ' αυτή τη συνέντευξη μια αρχή για συζητήσεις και με άλλους ήρωες της καθημερινότητας. Να γραφτεί μια ιστορία για όλους αυτούς που όντας ανάμεσα μας, δίνουν μαθήματα...

    Απάντησε
  5. πριν 1 μήνας Γιάννης Ταταρακης

    Πόλα συνχαρτηρια για αυτήν την υπέροχη συνέντευξη...

    Απάντησε
  6. πριν 1 μήνας Θέμις

    Μπράβο καμάρι μου σ αγαπώ πολύ!!!

    Απάντησε
  7. πριν 1 μήνας αορατος

    μπραβο να μιλατε τα λετε ομορφα

    Απάντησε
  8. πριν 1 μήνας Σόφη

    Πολύ ωραία συνέντευξη, Φώτη!

    Απάντησε

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.