Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Μία ιστορία θα σας πω… (Το κύμα / Το βιβλιοπωλείο που χάθηκε)

Το κύμα

Συγγραφέας: Clare Helen Welsh

Εικονογράφος: Ashling Lindsay

Εκδόσεις: Τζιαμπίρης Πυραμίδα

Χρονολογία Έκδοσης: 2019

«Ο παππούς με αγαπάει πολύ, αλλά μερικές φορές μπερδεύεται»

Τι μπέρδεμα να είναι αυτό; Βλέπουμε τον παππού να παίζει με το εγγόνι του σαν παιδί. Κάθεται στην πολυθρόνα της θάλασσας σαν παππούς αλλά τρέχει και τσαλαβουτάει, παίζει, φτιάχνει πύργους στην άμμο, κάνει τον βασιλιά των κάστρων και των κοχυλιών και ξεχνάει αυτά που πρέπει, όπως κι ένα παιδί. Μερικές φορές κάνει και τρέλες! Τρέλες σαν αυτές των παιδιών!

Τα παιδιά τα βοηθούν οι μεγάλοι για να καταφέρουν ό,τι τους δυσκολεύει ή όσα ξεχνούν. Ο παππούς είναι παράξενο που μπερδεύεται έτσι…

«Η μνήμη του παππού είναι σαν το κύμα που σκάει στα πόδια μας γεμάτο ζωή κι ύστερα απομακρύνεται μέχρι που χάνεται…»

Ναι, ο ίδιος αυτός παππούς που μας αγαπάει, μπορεί την άλλη στιγμή να έχει ξεχάσει. Κι αυτό μερικές φορές γίνεται πραγματικά τρομακτικό ειδικά όταν γεννηθεί η σκέψη ότι ίσως ο παππούς κάποια μέρα να ξεχάσει τα αγαπημένα του πρόσωπα…

Ευτυχώς, στην ιστορία αυτή η σκέψη αυτή δεν μένει ανομολόγητη. Μια σκέψη κι ένας φόβος που εκφράζονται, μπορούν να γίνουν πιο κατανοητοί και διαχειρίσιμοι.

Ο παππούς που αγαπάμε είναι και ο παππούς που μπορεί μια μέρα να μη μας θυμάται. Όχι επειδή δε θα μας αγαπάει αλλά επειδή κάτι άλλο του συμβαίνει και μπερδεύεται και ξεχνάει. Ο παππούς που αγαπάμε, με το πλατύ χαμόγελο και την παιδικότητα που τον κάνει να τσαλαβουτάει και να παίζει με τα κύματα είναι ο ίδιος ο παππούς που μπορεί μετά να μη θυμάται τίποτα από τη μέρα που πέρασε γιατί η μνήμη του θα έχει φύγει μακριά σαν το κύμα…

Πόσο πιο τρυφερά και ανθρώπινα να μιλήσει κανείς για μια τόσο δύσκολη και επώδυνη για όλους τους άλλους κατάσταση. Η άνοια «απομακρύνει» αυτόν που αγαπάμε από εμάς χωρίς τη θέλησή του. Είναι σα να μπαίνει ένα παραπέτασμα ανάμεσά μας με πρόθεση να μας χωρίσει. Σα να αλλάζει τον άνθρωπο που αγαπάμε σε κάποιον άλλο.

Οι στιγμές που έχουμε μοιραστεί με όσους αγαπάμε είναι αυτό που μας συνδέει στον χρόνο μαζί τους. Είναι το κοινό παρελθόν. Οι μνήμες. Που όταν αυτές «χάνονται» είναι σα να παίρνουν μαζί και τον άνθρωπο που μαζί του τις ζήσαμε.

Τα συναισθήματα όμως υπάρχουν. Η αγάπη παραμένει. Όπως και στην ιστορία αυτή παραμένει η αγάπη και η ηρεμία από και προς τον παππού.

 

Το βιβλιοπωλείο που χάθηκε

Συγγραφέας: Katie Chapham

Εικονογράφος: Kirsti Beautyman

Εκδόσεις: Τζιαμπίρης Πυραμίδα

Χρονολογία Έκδοσης: 2019

Ξεκίνησα να διαβάζω αυτό το βιβλίο… Εξωτερικά θύμιζε μυθιστόρημα για παιδιά. Μέσα, εικονογραφημένη ιστορία. Τι από όλα είναι;

Διαβάζοντας ταυτίστηκα κατευθείαν με την ηρωίδα. Όχι μόνο με την μικρή Μίλλυ, που πήγαινε συνέχεια να ακούει να αφηγούνται παραμύθια και ιστορίες αλλά και με την κυρία Μίντι, που δεν έκανε τίποτα άλλο από το να διαβάζει στα παιδιά παραμύθια.

Κινητή βιβλιοθήκη την έλεγαν την κυρία Μίντι. Ήξερε όλα τα βιβλία απ’ έξω! Είχε να προτείνει για τον καθένα το καταλληλότερο βιβλίο.

Πολύ νωρίς, κάτι άρχισε να αλλάζει… Το «σκηνικό» άρχισε να γίνεται μουντό και να ξεθωριάζει και στο μυαλό της Μίλλυ άρχισαν να τριγυρίζουν άσχημες σκέψεις. Φόβοι ότι μπορεί το βιβλιοπωλείο και η κυρία Μίντι να μην είναι εκεί για πάντα.

Σύντομα οι ανησυχίες επιβεβαιώθηκαν. Για έναν ανεξήγητο λόγο, το βιβλιοπωλείο έκλεισε. Πήραν τα βιβλία, το χαλάκι και την πολυθρόνα και κρεμάστηκε ένα μεγάλο πωλητήριο.

Πώς απαντάς στα «γιατί;» ενός παιδιού όταν δεν ξέρεις την απάντηση; Πώς μπορείς να το βοηθήσεις στον πόνο και την απώλεια που αισθάνεται; Η απάντηση είναι πραγματικά δύσκολη! Το ίδιο δύσκολη όμως είναι και η ζωή, που κάποιες φορές μας επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις.

Ολοκληρώνοντας την ιστορία διαπίστωσα ότι ξεκίνησε σαν παραμύθι και έκλεισε, πάλι, σαν παραμύθι!

Συχνά λέμε ότι η ζωή δεν είναι «σαν παραμύθι», εννοώντας κάτι γλυκό, όμορφο, καλό, αγαθό… Η ιστορία αυτή θα μπορούσε να είναι ένα γλυκύτατο παραμύθι, από αυτά που λέμε ότι δεν μπορούν να συμβούν στην πραγματικότητα.

Το τέλος είναι καλό. Αναπάντεχα καλό!

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίο λέει ότι πρόκειται για μια «γλυκιά και τρυφερή ιστορία για τη σπουδαιότητα του διαβάσματος και την αγάπη για τα βιβλία».

Σε αυτό, θα έλεγα ότι καθετί σπουδαίο κρύβει πίσω του έναν άνθρωπο. η σπουδαιότητα του διαβάσματος και η αγάπη για τα βιβλία έρχονται και γεννιούνται από την ψυχή (κυριολεκτικά και μεταφορικά) ενός ανθρώπου, που αυτός φροντίζει για αυτά.

Η μικρή Μίλλυ αναρωτιόταν στην περίπτωση που αλλάξει ιδιοκτήτη τη βιβλιοπωλείο, αν θα εξακολουθεί να νιώθει το ίδιο όπως με την κυρία Μίντι. Φυσικά και δε θα ένιωθε το ίδιο. Γιατί την αγάπη της για τα βιβλία και το διάβασμα την τροφοδοτούσε η σχέση με την κυρία Μίντι.

Σε αυτό, θα έλεγα ότι αυτό προσφέρει το βιβλίο αυτό. Μας δίνει μια γεύση για το πόσο πολύ σημαντικό είναι να διαβάζεις σε ένα παιδί παραμύθια και ιστορίες.

 

Την εικονογράφηση της στήλης έχει επιμεληθεί η Πωλίνα Παπανικολάου. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο:

www.polinapapanikolaou.eu

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.