Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Μία ιστορία θα σας πω… (Μαμά, πού είσαι; - 12 Μικρές ιστορίες)

Μαμά, πού είσαι;

Συγγραφέας: Αρετή Καράμπελα

Εικονογράφος: Daniela Iride Murgia

Εκδόσεις: Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Χρονολογία Έκδοσης: Απρίλιος 2019

 

Πώς μιλάς για την απώλεια; Πώς φέρεσαι σε κάποιον που έχει χάσει έναν αγαπημένο και σημαντικό (ίσως το πιο σημαντικό) άνθρωπο στη ζωή του; Πώς η ζωή μετά συνεχίζει; Με αυτόν; Χωρίς αυτόν; Και πώς είναι να κοιτάζεις έναν άνθρωπο που βιώνει μια τέτοια μεγάλη απώλεια; Του μιλάς για αυτό; Ή προσπαθείς να το “ξεχάσεις” για να τον κάνεις να ξεχάσει; Γίνεται;

Μεγάλο ζήτημα. Ίσως αγγίζει τα ζητήματα ταμπού, ειδικά όταν σε όλα αυτά εμπλέκονται και παιδιά. Οι μεγάλοι λέμε ότι ξέρουν (ξέρουν;) και καταλαβαίνουν (καταλαβαίνουν;). Τα παιδιά όμως; Πώς είναι για αυτά και πώς πρέπει να είμαστε με αυτά;

Είναι πολλά τα ερωτήματα και οι απαντήσεις δύσκολες. Δύσκολες και χωρίς να υπάρχει μία που να είναι σωστή. Η Αρετή Καράμπελα έχει γράψει ίσως το πιο αληθινό βιβλίο για το θέμα αυτό. Τολμάει να μιλήσει την γλώσσα της αλήθειας. Να ονομάσει τα πράγματα. Να φωτίσει την πραγματικότητα και τις σκέψεις. Να “φωνάξει” και να αποκαλύψει τα μυστικά που όμως είναι γνωστά σε όλους και που όλοι κάνουν να σαν μην υπάρχουν. Ένα μυστικό (κάθε μυστικό!) όταν το κρατάς, τότε αυτό βαραίνει και παίρνει άλλες διαστάσεις. Όταν όμως μιλάς για αυτό και το περιγράφεις, τότε αυτό γίνεται πεδίο μοιράσματος και κατανόησης. Ανοίγουν δρόμοι, οι σχέσεις (οι ανθρώπινες) ελευθερώνονται. Έτσι ελευθερώθηκε και η ζωή της ηρωίδας και ξανάγινε ένα παιδί όπως όλα τα υπόλοιπα. Τη μαμά της δεν την ξέχασε ποτέ. Ζούσε και συνεχίζει να ζει με τη μαμά στη σκέψη της και την καρδιά της. Όμως το μοίρασμα του γεγονότος ότι η μαμά σκοτώθηκε σε ατύχημα, έδωσε μια μεγάλη ανάσα και έβγαλε ένα μεγάλο εμπόδιο που υπήρχε ανάμεσα σε όλους.

Η ιστορία έχει μικρές φράσεις – συμβουλές της μαμάς που είναι μικρά διαμαντάκια και αποτελούν τον οδηγό της ηρωίδας στη ζωή της. Είναι οι συμβουλές που δίνουν νόημα και αξία στη ζωή και την κάνουν να προχωράει με λίγη σοφία παραπάνω κάθε φορά.

Μπορώ να πω, την απόλαυσα την ιστορία. Το θέμα της είναι τόσο δύσκολο αλλά και τόσο πετυχημένα δοσμένο. Η πραγματικότητα και η αλήθεια έχουν μια απλότητα και η απλότητα αυτή βρίσκεται σε κάθε σελίδα της ιστορίας αυτής. Από όλα κρατάω το ότι αν όλοι βρίσκαμε τη δύναμη να μιλάμε για όσα μας πονάνε, όπως έκανε η ηρωίδα αυτή, τότε θα ανακαλύπταμε τη δύναμη που έχουμε μέσα μας και τη δύναμη να κρατάμε ακόμα και τους ανθρώπους που έχει φύγει ακόμα πιο γερά και κοντά μας.

 

 

12 Μικρές Ιστορίες

Συγγραφέας & Εικονογράφος: Βασίλης Παπατσαρούχας

Εκδόσεις: Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Χρονολογία Έκδοσης: Νοέμβριος 2019

 

Δώδεκα μικρές ιστορίες. Γιατί δώδεκα και γιατί μικρές; Και πόσο μικρές; Είναι όντως δώδεκα μικρές ιστορίες, τόσο μικρές που χωράνε να ξεδιπλωθούν σε μία ή δύο παραγράφουν. Με αρχή, μέση και τέλος. Και συζητήσεις και σκέψεις και διαλόγους. Τελικά όλα μπορούν να χωρέσουν μέσα σε ένα δισέλιδο.

Στο βιβλίο αυτό ο Παπατσαρούχας έχει πάρει δώδεκα πολύ γνωστά παραμύθια. Ίσως να είναι αυτά που όλοι μεγαλώσαμε μαζί τους. Τα έχει πάρει και έχει φτιάξει μια νέα διαδρομή. Άλλη. Διαφορετική που όμως εμπεριέχεται στην ήδη υπάρχουσα. Τα έχει εξελίξει. Σαν οι ήρωες να έγιναν αληθινοί, να άρχισαν να μιλούν τη δική τους γλώσσα και να εκφράζουν τις δικές τους σκέψεις. Αυτές που είναι πέρα από την κάθε αφήγηση – πέρα από τα λόγια που πρέπει να πει κάθε αφηγητής. Ίσως, με μια άλλου είδους ανθρωπιά, πιο ανθρώπινη και πιο πραγματική. Πέρα από τους παραμυθικούς κανόνες. Αλλά και λίγο μαγική. Να κρατάει δηλαδή κάτι από τη μαγεία που μπορούμε μόνο στα παραμύθια (ή και στα όνειρα) να βρίσκουμε.

Στις ιστορίες ακούς την πριγκίπισσα που έπρεπε να φιλήσει τον βάτραχο, τη Χιονάτη που έμενε με τους εφτά νάνους, το Πίτερ που είχε βάλει σκοπό να μη μεγαλώσει ποτέ, τους ανθρώπους που θέλησαν να φτιάξουν καινούργια ρούχα όπως ο βασιλιάς τους, την Αλίκη, τον Πέτρο που δεν ήθελε να είναι λύκος… Πιο πολύ με άγγιξε η ιστορία του Πινόκιο που είχε κουραστεί από τις αλήθειες του κόσμου και έψαχνε ένα δάσος να ξεκουραστεί. Δεν έβρισκε όμως και αποφάσισε να ξαπλώσει και να αρχίσει να λέει ψέματα. Με τα ψέματα η μύτη του μεγάλωνε και μεγάλωνε μέχρι που φύτρωσε και φούντωσε και έγινε δέντρο που φούντωνε και πρασίνιζε. Κι έμεινε για πάντα εκεί.

Κάθε ιστορία σε κάνει να σκεφτείς. Και να σκεφτείς διαφορετικά από ό,τι τόσο καιρό “επέβαλε” κάθε παραμύθι. Κάθε ιστορία θα μπορούσε να γίνει αφορμή για συζήτηση, για γράψιμο, για τη δημιουργία μιας άλλης, νέας ιστορίας.

Κάθε παραμύθι ζει όσο έχει κάτι να πει σε αυτόν που το ακούει. Οι ιστορίες αυτές, δεν έχουν μόνο κάτι να πουν αλλά μπορούν να αγγίξουν κάτι βαθύ στον αναγνώστη και να δημιουργήσουν καινούργιες διαδρομές μέσα του. Οι 12 Μικρές Ιστορίες είναι δώδεκα νέες ιστορίες που κρύβουν μία ή και περισσότερες αλήθειες που καλούν τους αναγνώστες να τις ανακαλύψουν.

 

 

Την εικονογράφηση της στήλης έχει επιμεληθεί η Πωλίνα Παπανικολάου. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο:

www.polinapapanikolaou.eu

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.