Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Μία ιστορία θα σας πω… (Επειδή είχα δάσκαλο - Νύχτα Θαυμάτων)

 

Επειδή είχα δάσκαλο

Συγγραφέας: Kobi Yamada

Εικονογράφος: Natallie Russell

Εκδόσεις: Λιβάνη

Χρονολογία Έκδοσης: 2019

Με το που αντιλήφθηκα ότι βγήκε αυτό το βιβλίο, αμέσως μου δημιουργήθηκε η περιέργεια να το δω, να το ξεφυλλίσω, να το διαβάσω. Λίγο το θέμα του, λίγο η εικονογράφησή του, μου θύμιζε κάποια παιδικά βιβλία που είχαμε παλιά…

Το ξεκίνησα με μεγάλες προσδοκίες. Όσο το διάβαζα αναλογιζόμουν πόσα πράγματα τελικά κάνει (ή πρέπει να κάνει!) ένας εκπαιδευτικός. Πόσο σημαντική είναι η δουλειά του. Που τελικά δεν είναι δουλειά! Αλλά βοήθεια στο έργο των γονιών στη διάπλαση ανθρώπων.

Γύρω μου βλέπω πολλούς χαρισματικούς δασκάλους, που όντως κάνουν και προσφέρουν με τον τρόπο που περιγράφει το βιβλίο αυτό!

Κάθε σελίδα και μια αλήθεια! Μια αλήθεια ζωής και ταυτόχρονα μια στάση που οφείλουμε να δείξουμε και να διδάξουμε τα παιδιά μας – μαθητές μας.

Συγκινήθηκα από το μεγαλείο και την ανθρωπιά που αναδεικνύεται μέσα από τις εικόνες και τις λέξεις.

Επειδή είχα δάσκαλο, έμαθα ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι να είσαι έξυπνος.

Και γνωρίζω ότι τα λάθη είναι απλά μέρος τού να κάνεις κάτι σωστά.

Κατάλαβα ότι κάποια από τα δυσκολότερα πράγματα που έπρεπε να καταφέρω τελικά με έκαναν να αισθάνομαι περισσότερο περήφανος.

Και κάπως έτσι αισθάνθηκα κι εγώ την περηφάνια που νιώθει ένας δάσκαλος αλλά και ένας γονιός, όταν βλέπει το παιδί του να καταφέρνει κάτι δύσκολο.

Η ζωή έχει μάχες και πιο συχνές αποτυχίες από ό,τι επιτυχίες. Η πορεία του ανθρώπου είναι πολλαπλές ματαιώσεις και μάχες μέχρι να πετύχει το στόχο του κι ο σκοπός ενός γονέα και ενός δασκάλου είναι να στέκεται στο πλευρό και να δίνει δύναμη, επιμονή και θάρρος στην προσπάθεια αυτή!

Στα υπόλοιπα στοιχεία του βιβλίου το όνομα του συγγραφέα ήταν: Kobi Yamada. Καθόλου τυχαίο όνομα, μιας και από τον ίδιο συγγραφέα έχουμε δει τα εξαιρετικά βιβλία «Τι μπορείς να κάνεις με μία ιδέα», «Τι μπορείς να κάνεις με ένα πρόβλημα» και …μια ευκαιρία. Η γραφή του δεν είναι τυχαία. Έχει έναν άλλο τρόπο θέασης της πραγματικότητας δίνοντας βάρος και αξία στη στάση ζωής απέναντι στο καθετί, καλό ή κακό, ευχάριστο ή δυσάρεστο.

Αναμφίβολα, θα πρότεινα το βιβλίο αυτό να χαρίζεται! Να χαρίζεται σε όλους αυτούς τους εμπνευσμένους δασκάλους που φροντίζουν τα παιδιά μας και το αύριο της κοινωνίας μας! Τους αξίζει!

 

Νύχτα Θαυμάτων

Συγγραφέας: Βασιλική Νευροκοπλή

Εικονογράφος: Ρ.Κ.

Εκδόσεις: Λιβάνη

Χρονολογία Έκδοσης: 2017

Την Βασιλική Νευροκοπλή την αγαπώ για την αισθαντικότητα και την ανθρωπιά που βγάζει μέσα από τα παραμύθια της. Έχει έναν μαγικό τρόπο να σε ταξιδεύει, να σε κάνει να νιώθεις τη γλυκύτητα που μπορούν να έχουν οι ανθρώπινες σχέσεις και την ευγνωμοσύνη από τα μικρά αλλά καθόλου ασήμαντα της ζωής…

Η Νύχτα Θαυμάτων είναι άλλο ένα μικρό διαμάντι. Είναι μία ιστορία και άλλη μία. Ξεκινώντας, το σκηνικό θυμίζει τα διηγήματα του Τολστόι. Οι δύο ήρωες, ο παππούς και ο Αρσένης, είναι δύο ήρωες που το μόνο που βλέπουμε να έχουν είναι η ζεστασιά της σχέσης τους και της αγάπης που μοιράζονται.

Ο παππούς εξηγεί στον εγγονό του την ιστορία του κόσμου που πάει από στόμα σε στόμα, από παππού σε προπάππου και λέει για το δέντρο που σχίστηκε και το μισό κρατάει τη γη και άλλο μισό τον ουρανό. Στον ουρανό ανέβηκε ότι είχε ελαφρότητα, οι άγγελοι, το φεγγάρι, ο θεός, τα αστέρια… Στο κάτω δέντρο έμειναν τα βαριά, οι άνθρωποι, τα ζώα, τα βουνά.

Και με την αγάπη και την ευτυχία όμως, τι γίνεται; Σχίστηκαν στη μέση κι αυτές;

Για την ευτυχία όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις, θα είναι δύσκολος.

Μα, όταν συνηθίσουμε στα δύσκολα, μετά κι αυτά μας φαίνονται εύκολα.

Δύσκολα τα πράγματα όταν μιλάμε για την ευτυχία. Κι έτσι περνάμε στην δεύτερη ιστορία. Μια ιστορία μέσα στην ιστορία.

Το «Σμαραγδένιο Έλατο» είναι το παραμύθι που λέει ο παππούς. Είναι μια τρυφερή μαγική ιστορία βασισμένη στο ποίημα «Θείο Δώρο» του Ντοστογιέφσκι.

Ο άγγελος της ιστορίας αυτής έπρεπε να βρει το πιο γλυκό παιδί για να του χαρίσει το σμαραγδένιο έλατο. Όσο κι αν έψαχνε, όμως, παντού έβρισκε ανταγωνισμό, νεύρα, κακία… Είτε τα παιδιά ήταν γείτονες είτε αδέλφια είτε άγνωστοι μεταξύ τους, ήθελαν και διεκδικούσαν το πανέμορφο έλατο.

Πριν προλάβει να απελπιστεί, ο άγγελος γνώρισε μέσα στο χιονισμένο δάσος ένα κορίτσι φορτωμένο ξύλα…

Όταν αγαπάς, δε φοβάσαι.

…είπε το κορίτσι όταν ο άγγελος απόρησε για την τόλμη της να βγει μες το κρύο και το χιόνι. Ούτε λόγος για το έλατο που έλαμπε κοντά τους. Με τα πολλά ο άγγελος είδε τη γλύκα και την αγάπη του κοριτσιού και κατάλαβε ότι είχε βρει αυτό που έψαχνε…

Κι έτσι επιστρέφουμε στην αρχή. Στους ήρωες που αφήσαμε. Ο μικρός Αρτέμης έμαθε. Έμαθε μια γνώση που κρύβει μαγεία. Τη μαγεία των Χριστουγέννων. Ή καλύτερα τη μαγεία που χρειαζόμαστε κάθε στιγμή στη ζωή μας για να είμαστε ευτυχισμένοι. Γαληνεμένος αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του παππού και ονειρεύτηκε να του χαρίζει ένα πανέμορφο έλατο. Γιατί, τελικά, στη ζωή μας είναι πολύ μεγαλύτερη ευτυχία το να προσφέρουμε στους άλλους παρά να δεχόμαστε αυτά που έχουν να μας δώσουν.

 

Την εικονογράφηση της στήλης έχει επιμεληθεί η Πωλίνα Παπανικολάου. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο:

www.polinapapanikolaou.eu

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.