Μια ιστορία θα σας πω… (Θα κατεβάσω το φεγγάρι, Ο Ακροβάτης του Ονείρου, Ο Κηπουρός της Φύσης, Γλαύκος και Ίρις)

Μία ιστορία θα σας πω…

Θα κατεβάσω το φεγγάρι

Συγγραφέας: JonathanEmmett

Εικονογράφος: VanessaCabban

Εκδόσεις: Αίσωπος

Ο Μηνάς ο τυφλοπόντικας έχει ένα όνειρο! Θέλει να κατεβάσει το φεγγάρι και να το κάνει δικό του. Είναι η πρώτη φορά που το βλέπει και έχει ενθουσιαστεί με την ομορφιά του. Έτσι ξεκινάει το σχέδιό του για να το φέρει κάτω. Στην προσπάθειά του ξύπνησε τον λαγό. Ο λαγός του λέει ότι αυτό που προσπαθεί να πιάσει λέγεται φεγγάρι και ότι δε θα τα καταφέρει επειδή είναι πολύ πιο μακριά από όσο φαίνεται. Ο Μηνάς δεν το βάζει κάτω. Έχει ένα όνειρο και θέλει να το πραγματοποιήσει! Ύστερα, πέφτει επάνω στον σκαντζόχοιρο και μετά πάνω στον σκίουρο και τους ξυπνάει και τους δύο. Και οι δύο φίλοι του του λένε ότι το φεγγάρι είναι μακριά και ότι ο κόπος του θα είναι μάταιος… Ο Μηνάς δεν το βάζει κάτω. Συνεχίζει την προσπάθεια παρόλο που κάθε μία τον οδηγεί σε μια νέα αποτυχία. Τελικά καταλήγει να δει το φεγγάρι που τόσο ονειρεύεται, σε μια λακκούβα γεμάτη νερό. Το καθρέφτισμά του τον μαγεύει. Είναι σίγουρος ότι το όνειρο που τόσο λαχταρούσε το πέτυχε! 

Δεν θα αποκαλύψω τη συνέχεια και το τέλος της ιστορίας. Θα εκφράσω μόνο λίγες σκέψεις για την αξία που έχουν τα όνειρα στη ζωή μας. Πυκνά συχνά ονειρευόμαστε κάτι ακατόρθωτο, όπως αντίστοιχα ο Μηνάς της ιστορίας. Άλλες φορές πάλι ονειροπολούμε και σκεφτόμαστε πράγματα που «θα» θέλαμε να γίνονταν ή να ίσχυαν. Όμως, αν το καλοσκεφτούμε, τα όνειρα, όταν δεν είναι ονειροπόληση, είναι ο οραματισμός αυτών που θέλουμε να πετύχουμε. Είναι μία σκέψη που στο μυαλό μας αρχίζει να τοποθετείται στον χώρο και το χρόνο. Από τη στιγμή που ξεκινάει αυτό, μπαίνουμε στη διαδικασία να βρίσκουμε τα βήματα και να σχεδιάζουμε όλη τη διαδρομή αυτού που θέλουμε να πετύχουμε μέχρι του σημείου όπου το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Συνεπώς το όνειρο δεν είναι κάτι άπιαστο ούτε κινείται στη σφαίρα της φαντασίας. Είναι μια νοητή εικόνα που με τις κατάλληλες ενέργειες γίνεται πράξη. Βέβαια, είναι κατανοητό ότι για να επιτευχθεί αυτό υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις. Συχνά τα όνειρα και οι στόχοι καθίστανται ανέφικτα επειδή δεν υπάρχει σωστή γνώση ή επειδή τα δεδομένα μας είναι ελλιπή και υπάρχουν εμπόδια που μας αποτρέπουν, όπως στην περίπτωση του Μηνά, ή ακόμα και για τον λόγο ότι κάποιοι θέλουν να μας αποτρέψουν από αυτό. Όπως και να έχει, αυτό που έχει σημασία, είναι ότι εμείς είμαστε υπεύθυνοι για το τι μας αρέσει, τι πιστεύουμε και τι θέλουμε να πετύχουμε και εμείς πάλι αποκτάμε τη γνώση και θέτουμε τα όρια για το πού θέλουμε να φτάσουμε.

Ο Ακροβάτης του Ονείρου (MarcChagall)

OΚηπουρός της Φύσης (Ναΐφ Ζωγράφοι)

Συγγραφέας: Φίλια Δενδρινού

Εικονογράφος: MarcChagall & Ναΐφ Ζωγράφοι

Εκδόσεις: Λιβάνη

Σειρά: Η Τέχνη σαν Παραμύθι

Έχω στα χέρια μου δύο βιβλία που, διαβάζοντάς τα συνειδητοποίησα ότι με τον τίτλο τους σηματοδοτούν αυτό που θέλουν να επικοινωνήσουν. Η τέχνη της ζωγραφικής όπως αντίστοιχα και της συγγραφής αυτό που έχουν ως σκοπό είναι η επικοινωνία. Ανεξάρτητα από τις τεχνικές, τις νοοτροπίες και τα ρεύματα, όλες οι τέχνες επιδιώκουν να πουν – να μιλήσουν – να στείλουν ένα μήνυμα. Στην περίπτωσή μας, στον ακροβάτη του ονείρου και τον κηπουρό της φύσης, το μήνυμα και ο σκοπός είναι διττός. Από τη μία η τέχνη της ζωγραφικής και από την άλλη το λογοτεχνικό κείμενο – η ιστορία. Η μία ιστορία έχει να κάνει με καταστάσεις ονειρικές, μιλάει για τους ανθρώπους του τσίρκου, τους μουσικούς και την εξέλιξη δύο καλλιτεχνών ενώ ο κηπουρός της φύσης μιλάει για τη ζωή κοντά στη φύση, τους ανθρώπους της και τις απλές μικρές και μεγάλες χαρές που αυτή προσφέρει. Τα κείμενα, και στις δύο περιπτώσεις, κινούνται σε μια κατάσταση ηρεμίας. Απλά παραθέτουν ό,τι συμβαίνει χωρίς πολλά λόγια και εξηγήσεις. Η Φίλια Δενδρινού, έχει κάνει μια επιλογή από πίνακες του Chagallστο ένα βιβλίο και των Ναΐφ ζωγράφων στο άλλο και με βάση αυτούς ξετυλίγει μια ιστορία. Το ερέθισμα που δίνεται στα παιδιά έχει αρχικό σκοπό, μέσω των ιστοριών, να τα φέρει σε επαφή με τα κυριότερα έργα τους.

Τα βιβλία αυτά, λοιπόν, μπορούν να χρησιμοποιηθούν από κάθε γονιό ή δάσκαλο που θέλει να φέρει τα παιδιά κοντά στην τέχνη. Αυτό γίνεται αβίαστα μέσω των ιστοριών που κινητοποιούν και στρέφουν την προσοχή του αναγνώστη προς τους πίνακες ενώ η απλότητα κι η ηρεμία των ιστοριών αφήνει τη δυνατότητα σε όποιον διαβάζει στα παιδιά, να σταματήσει και να αναζητήσει λεπτομέριες.

Τέλος, ακόμη ένα σημαντικό στοιχείο, ιδιαίτερα για τα παιδιά, είναι ότι και στα δύο βιβλία αναδεικνύεται η χαρά, η ομορφιά και η αγάπη για τη ζωή. Και με αυτό δεν εννοούμε ότι ωραιοποιούνται και στρεβλώνονται οι καταστάσεις, αλλά προσεγγίζονται με ματιά που μπορεί να φέρει στα παιδιά γαλήνη και χαμόγελο.

Μία ιστορία θα σας πω…

Γλαύκος και Ίρις

Συγγραφέας: Σοφία Νινιού

Εικονογράφος: Λιάνα Δενεζάκη

Εκδόσεις: Άνεμος Εκδοτική

Χρονολογία Έκδοσης: 2013

Η Ίριδα είναι μια όμορφη και πολύ ενθουσιώδης λουλουδίτσα που όλα τα διαφορετικά λουλούδια ήταν φίλοι της! Εκτός από αυτούς κάποια στιγμή αγάπησε και τη θάλασσα και κατάλαβε την απεραντοσύνη του κόσμου. Εκεί γνώρισε θαλασσοπούλια, πετροχελίδονα και γλάρους. Από όλους ξεχώρισε έναν: τον Γλαύκο, που στεκόταν και κοίταζε τον Ήλιο και τα χρώματα του ουρανού όταν εκείνος έδυε. Η Ίριδα και ο Γλαύκος έγιναν οι καλύτεροι φίλοι. Κάθε μέρα συναντιούνταν και περνούσαν όμορφα μαζί. Κάποια μέρα, ο Γλαύκος ζήτησε στην Ίριδα να γίνει γυναίκα του. Κι εκείνη, αν και παραξενεύτηκε, επειδή τον αγαπούσε πολύ, δέχτηκε κι άρχισαν τις ετοιμασίες. Για τις ετοιμασίες ο Γλαύκος έπρεπε να πάει μακριά για να μαζέψει πολύχρωμα πούπουλα από όλα τα πουλιά για να τα δώσει ως γαμήλιο δώρο για τη φωλιά τους. Έτσι περνούσαν οι μέρες, με τον Γλαύκο να λείπει και να στέλνει κάθε μέρα και από ένα χρωματιστό πούπουλο και την Ίριδα να τον περιμένει υπομονετικά… 

Ένα βιβλίο, μια ιστορία, που μιλάει για την αξία της αγάπης και της οικογένειας. Δείχνει πως με την υπομονή μπορεί να φτάσει κανείς στο επιθυμητό αποτέλεσμα που έχει ονειρευτεί παρόλα τα εμπόδια που μπορεί να υπάρξουν στην πορεία τους. Κλειδί σε όλα αυτά είναι η εμπιστοσύνη και η συνεργασία όπου χωρίς αυτά τα δύο δεν μπορεί να επιτευχθεί τίποτα. Στο βιβλίο μπορούμε να διακρίνουμε στοιχεία παραμυθιού: οι ήρωες παρόλο που είναι από τον κόσμο της φύσης (γλάρος, λουλούδι, πουλιά, κ.λπ.) που ενεργούν και συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι – έχουν ιδιότητες ανθρώπινες, υπάρχει μία βασική δυσκολία που πρέπει να ξεπεραστεί, υπάρχουν όντα – δευτερεύοντες ήρωες – που βοηθούν και διευκολύνουν στο να λυθούν τα εμπόδια που προκύπτουν, στο τέλος όλα είναι καλά, οι ήρωες είναι ευτυχισμένοι και ξεκινούν μια ζωή όμορφη χωρίς δυσκολίες. Όλα αυτά ντύνονται με μια πολύ χαρούμενη και με έντονα και φωτεινά χρώματα εικονογράφηση, που είναι κοντά σε αυτό που αγαπούν και αναζητούν τα παιδιά με μορφές αέρινες που δείχνουν την κίνηση των ηρώων και αποδίδουν τα συναισθήματά τους.

Την εικονογράφηση της στήλης έχει επιμεληθεί η Πωλίνα Παπανικολάου. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον σύνδεσμο:

www.polinapapanikolaou.com

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.