Τα βιβλία αλλιώς… (Οι λέξεις των ποιητών – Το μυστικό της θάλασσας)

Οι λέξεις των ποιητών, Φραντζέσκα Αλεξοπούλου –Πετράκη

Εκδόσεις, mamaya

 

«Και η Ποίηση πάντοτε είναι μία, όπως ένας είναι ο ουρανός.

Το ζήτημα είναι από πού βλέπει κανείς τον ουρανό.

Εγώ τον έχω δει από καταμεσής της θάλασσας.

Οδυσσέας Ελύτης»

Ξεφυλλίζω τις σελίδες. Λέξεις, εικόνες, φράσεις, έννοιες, μπλέκονται και δημιουργούν μία μοναδική αφήγηση.

Ήρωας της ιστορίας είναι ένα αγόρι ,που ήρωας του είναι ο μπαμπάς του. Ο ήρωάς του δεν πιστεύει στην μαγεία και στη δύναμη που έχουν οι λέξεις. Το αγόρι πάλι το αντίθετο. Υπεύθυνη για αυτό είναι η ΕΟΣΔ (Επίλεκτη Ομάδα Σούπερ Δασκάλων).

Οι δασκάλες του, στο σχολείο ενθαρρύνουν τα παιδιά να μιλάνε για αυτά που αισθάνονται. Να μοιράζονται σκέψεις και λέξεις. Να κάνουν σχέδια και όνειρα για το μέλλον όσο κι αν αυτά φαντάζουν εξωπραγματικά.

Ο μπαμπάς του αγοριού έχει ξεχάσει να μοιράζεται και να πιστεύει. Το αγόρι θεωρεί ότι αίτια είναι η απουσία της μητέρας και οι πολλές επαγγελματικές υποχρεώσεις του πατέρα. Το αγόρι διαισθάνεται την μοναξιά του πατέρα και αποφασίζει να τον κάνει να αλλάξει γιατί τον έχει ανάγκη.

Η συγγραφέας χρησιμοποιεί πολύ ευρηματικά τους στίχους των ποιητών για να δημιουργήσει την αφήγησή της. Διαβάζω την δική της ιστορία και παράλληλα το μάτι μου τρέχει στις λέξεις του Ελύτη, του Ρίτσου, του Βρεττάκου, του Δροσίνη, του Εμπειρίκου, του Λαπαθιώτη , του Παλάμα, του Αναγνωστάκη, της Δημουλά.

Δύσκολο εγχείρημα αλλά το αποτέλεσμα απέδειξε ότι άξιζε τον κόπο.

Η συγγραφέας μιλάει στο βιβλίο για την σπουδαιότητα της συνεργασίας σχολείου και οικογένειας. Οι δασκάλες παρατηρούσαν το παιδί, αφουγκράζονταν τις σκέψεις του και τις ανάγκες του. Του έδιναν αυτό που είχε ανάγκη, εμπιστοσύνη και ασφάλεια. Όταν ένα παιδί περνάει καλά στο σχολείο, όταν νιώθει ότι οι δάσκαλοί του το εμπιστεύονται, στέκονται δίπλα στα όνειρα και στις επιθυμίες του , τότε και μόνο τότε το παιδί μαθαίνει.

Οι δασκάλες δεν διορθώνουν τον πατέρα, δεν τον βγάζουν από την ομάδα στην εκδρομή που πηγαίνουν, επειδή εκείνος επιλέγει να μιλάει στο τηλέφωνο. Εκμεταλλεύονται ένα τυχαίο γεγονός για να τον κάνουν να συνδεθεί μαζί τους.

Το βιβλίο μιλάει για την εν συναίσθηση.

Το αγόρι μεγαλώνει σε μια κοινωνία που ρουφάει τους μεγάλους. Γρήγοροι ρυθμοί, εξοντωτικά και εξουθενωτικά ωράρια, μοναξιά. Που να χωρέσει ο ρυθμός της ποίησης. Που να χωρέσει η παύση και η σιωπή.

Το αγόρι είναι τυχερό γιατί συναντά στο δρόμο του την ΕΟΣΔ που του μαθαίνει μέσα από λέξεις και τις πράξεις … «Είναι χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό που μας βαστάει στη ζωή» Ελύτης.

Η εικονογράφηση θυμίζει κόμικ. Εστιάζει στα πρόσωπα και στις εκφράσεις τους. Θυμός, έκπληξη, αμηχανία, μοναξιά, λύπη, χαρά.

Το μικρό αγόρι , ο Θάνος, καταφέρνει να διώξει την «αδιαφορία» του πατέρα του και να του δείξει τον δικό του χαρούμενο κόσμο.

« Μίλα .

Έχουμε τόση θάλασσα μέσα μπροστά μας.

Εκεί που τελειώνουμε εμείς αρχίζει η θάλασσα.

Πες κάτι».

Κική Δημουλά

 

 

 

Το μυστικό της θάλασσας, Κώστας Μάγος

Εκδόσεις Πατάκη

Ποιο είναι το μυστικό της θάλασσας; Τι σημαίνει η θάλασσα για ένα παιδί που μεγαλώνει κοντά της; Ακούει την ανάσα της , νιώθει τη δύναμή της, χάνεται στην αγκαλιά της.

Ο Κώστας Μάγος γράφει μία ιστορία για ένα νησί που κάποτε ήταν γεμάτο ανθρώπους , μεγάλους και μικρούς. Τα χρόνια πέρασαν και στο νησί έμειναν λίγοι, μερικοί μεγάλοι και ένα παιδί.

Το αγόρι ,που το όνομά του ήταν Παντελής, ανακάλυπτε το νησί μόνος του. Στο σχολείο, στις αλάνες ακόμα και στα όνειρά του παρεάκι δεν υπήρχε.

Ο Κώστας Μάγος με μεγάλη ευαισθησία περιγράφει την καθημερινότητα πολλών παιδιών που κατοικούν σε ακριτικά μέρη. Συντροφιά ,τους κρατούν τα βιβλία και οι ιστορίες των μεγαλύτερων. Οι περίπατοι στους αγρούς και στις απόκρυφες σπηλιές. Παρατηρούν τον ουρανό και την θάλασσα. Ακούνε την μιλιά του αέρα και μπορούν να ξεχωρίσουν κάθε μυρωδιά.

Τα παιδιά που κατοικούν σε αυτά τα μέρη επιθυμούν να ταξιδέψουν , να ανακαλύψουν καινούριους κόσμους περισσότερο από τα άλλα παιδιά.

Ο μικρός Παντελής ονειρεύεται να γίνει καπετάνιος. Πώς όμως θα γίνει καπετάνιος; Ο Νικόλας ,που είναι ήδη ναυτικός του λέει ότι πρέπει να ανακαλύψει το μυστικό της θάλασσας.

Το αγόρι αρχίζει να ψάχνει. Ρωτάει τον μπακάλη , τον καφετζή, την μητέρα του, τον ψαρά , τον δάσκαλο, τον αστυνόμο, τον παπά, την γυναίκα του ψαρά… Μέσα από την αφήγηση ξεδιπλώνεται μπροστά μας όλη η μορφολογία μιας μικρής κοινωνίας.

Με μαεστρία ο Κώστας Μάγος επιλέγει τις λέξεις και αποκαλύπτει τα μυστικά της θάλασσας στο Παντελή.

Το μυστικό της θάλασσας …

είναι η μοναξιά.

τα χρώματα.

…τα μικρά και μεγάλα ψάρια, τα χταπόδια και τα καλαμάρια.

…το ξέρουν μόνο οι γοργόνες.

…οι θησαυροί των πειρατών.

…οι πέτρες , τα ξύλα, οι αχιβάδες.

…οι άνεμοι, τα κύματα, οι φουρτούνες και τα ναυάγια.

… ότι δεν έχει αρχή ούτε τέλος.

Ο Παντελής τους ρώτησε όλους ακόμα και τους γλάρους. Ρώτησε και εκείνη να του φανερώσει το μυστικό της.

Πέρασαν τα χρόνια και ο Παντελής άφησε το νησί του, « το νησί του Παντελή» και ταξίδεψε σε άλλες θάλασσες. Πάντα όμως επέστρεφε εκεί, «… σε ένα μικρό βράχο ανάμεσα στο μεγάλο πέλαγος».

Η ιστορία του Κώστα Μάγου υποστηρίζεται από τις ζωγραφιές του Μιχάλη Κουντούρη. Χρώματα του Αιγαίου αγκαλιάζουν τις λέξεις. Γλάροι διασχίζουν τις σελίδες. Φινιστρίνια, παράθυρα, πόρτες, κορνίζες , πλαίσια που δημιουργούν μικρές εικόνες μέσα στην μεγάλη εικόνα.

Και ο συγγραφέας και ο εικονογράφος έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει σε νησί. Η ιστορία που έφτιαξαν φανερώνει την δική τους ιστορία, την αγάπη τους για τον τόπο τους αφενός και την επιθυμία που ένιωθαν να γνωρίσουν καινούριες θάλασσες.

Ποιο είναι άραγε το μυστικό της θάλασσας;

Είναι πάντα εκεί, χωρίς αρχή και τέλος.

Σε παίρνει και σε πάει μακριά, σε άλλα μέρη.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.