Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Τα βιβλία αλλιώς… (Το χρώμα της καρδιάς μου)

Το χρώμα της καρδιάς μου

Alice Briere- Haquet , Csil , εκδ. Παπάδοπουλος

 

«…ό,τι έχει στην καρδιά του φαίνεται στα μάγουλά του.

Κι έτσι πιάνει τις μπογιές του και αμέσως ζωγραφίζει ό,τι νιώθει κι ό,τι βλέπει,

χρώματα πολλά σκορπίζει, δείτε τον, πανηγυρίζει».

Ποιο είναι άραγε το χρώμα της καρδιάς μας όταν χαιρόμαστε, όταν πονάμε, όταν θυμώνουμε, όταν λυπόμαστε, όταν φοβόμαστε, όταν…

Πώς γίνονται τα μάτια μας όταν νιώθουμε απειλή; Όταν νιώθουμε απόρριψη, όταν νιώθουμε αγάπη και αποδοχή;

Τα λόγια των άλλων και οι πράξεις των άλλων τι αντίκτυπο έχουν πάνω μας; Πώς αυτό φανερώνεται;

Το βιβλίο της συγγραφέως Alice BriereHaquet και της εικονογράφου Csil ,σε μία εξαιρετική απόδοση στα ελληνικά της Κατερινάς Σχινά, είναι ένα ταξίδι πολύχρωμο στον κόσμο των συναισθημάτων και των σχέσεων.

Ο Πολ , ο ήρωας, της ιστορίας είναι ένα όχι ντροπαλό παιδί αλλά ένα ευαίσθητο παιδί. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ό,τι νιώθει φανερώνεται στο πρόσωπό του. Γίνεται άσπρο, όταν κάποιος του λέει «όχι». Πρασινίζει, όταν θυμώνει. Γίνεται μπλε σαν τον μαλώνουν και κόκκινο, όταν τον φιλάνε.

Είναι εύκολο για εκείνον; Μάλλον όχι. Δυσκολεύεται. Για αυτό τον λόγο θα ξεκινήσει ένα μεγάλο ταξίδι στον κόσμο για να βρει μια πανοπλία χρυσή που θα τον μεταμορφώσει και από παιδί θα τον κάνει γρήγορα ενήλικα.

Η αλήθεια είναι ότι οι μεγάλοι έχουμε ξεχάσει τα συναισθήματά μας. Μας είναι πιο εύκολο να μιλάμε για αυτά με σύμβολα και εικονίδια. Μας είναι δύσκολο να μιλάμε για το πώς νιώθουμε γιατί θεωρούμε ότι μιλώντας για αυτά γινόμαστε ευάλωτοι και αδύναμοι. Η κοινωνία των ενηλίκων είναι σε μεγάλο ποσοστό μία κοινωνία συναισθηματικά «ανάπηρη». Φοβάται να μιλήσει για τους φόβους της, τις αδυναμίες της, το θυμό της, την χαρά της, την λύπη της. Έχει χωρίσει τα συναισθήματα σε θετικά και αρνητικά, αποδεκτά και μη αποδεκτά.

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια βλέπουμε και τα παιδιά να δυσκολεύονται να μιλήσουν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Παρατηρούμε ότι τα παιδιά ενώ εξελίσσονται σε γνωστικό επίπεδο και αποχτούν άρτιες τεχνικές δεξιότητες , διακρίνονται από συναισθηματική ανωριμότητα και δυσκολίες στην ενσυναίσθηση.

Ο ήρωας του βιβλίου, ο μικρός Πολ, μας ταξιδεύει σε όλη την παλέτα των συναισθημάτων. Η συγγραφέας φωτίζει τις αποχρώσεις με έναν λόγο ποιητικό και ονειρικό.

Βοηθάει τον μικρό αναγνώστη να ανακαλύψει τα δικά του συναισθήματα κάθε μικρή στιγμή. Κάθε συναισθηματική χρωματική απόδοση είναι αποδεκτή.

Οι εικόνες του βιβλίου, λιτές και αφαιρετικές, γεμάτες όμως χρώμα και αναφορές σε γνωστούς πίνακες. Ανακάλυψα διαβάζοντας ξανά και ξανά το βιβλίο επιρροές από τον Klee, τον Edvard Munch και την κραυγή. Η εικονογράφος «παίζει» πολύ

με την γραμμή, την τελεία και τον προσανατολισμό. Εύρημα που δίνει δύναμη στην εικόνα.

Ο μικρός Πολ, ολοκληρώνοντας το ταξίδι του στον κόσμο θα ανακαλύψει ότι δεν υπάρχει μαγική πανοπλία που μεγαλώνει τα παιδιά.

Μεγαλώνουμε και ωριμάζουμε όταν μιλάμε για τα συναισθήματά μας, όταν ανακαλύπτουμε τον δικό μας ξεχωριστό και μοναδικό τρόπο να αποδεχόμαστε και να διαχειριζόμαστε καταστάσεις και λόγια.

«Το Χρώμα της Καρδιάς μου» είναι μια τρυφερή και δυνατή ιστορία για κάθε στιγμή. Για μικρούς και μεγάλους αναγνώστες.

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.