Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Τα βιβλία αλλιώς… (Το κουτί του Σιλάν)

Ξεφυλλίζω τις σελίδες του βιβλίου. Λέξεις και εικόνες ξεπηδούν ,που μου προκαλούν σκέψεις.

Ο ήρωας του βιβλίου της Άλκηστης Χαλικιά , εκδόσεις Ίκαρος, είναι ένα μικρό αγόρι που του αρέσει να ζωγραφίζει και να επικοινωνεί. Δεν είναι μόνο αυτό.

Είναι ένα αγόρι που άφησε την πατρίδα του και τους γονείς του, διέσχισε θάλασσες και βουνά για να φτάσει σε ένα Κέντρο Φιλοξενίας. Είναι μόνο αυτό;

Είναι ένα αγόρι που πηγαίνει στο σχολείο και προσπαθεί να κερδίζει την κάθε μέρα;

Είναι εύκολο; Είναι δύσκολο;

Έχει βρει έναν τρόπο. Έχει κατασκευάσει ένα κουτί που μέσα εκεί φυλάει σαν πολύτιμο φυλακτό μικρά στιγμιότυπα της μέρας. Ζωγραφίζει συνέχεια μικρά χαρτάκια.

Δεν μιλάει την γλώσσα της καινούριας του πατρίδας αλλά βρίσκει τρόπο να επικοινωνεί με τα άλλα παιδιά. Με χειρονομίες , με σκίτσα. Το κουτάκι του, που το μεταφέρει παντού ,κεντρίζει το ενδιαφέρον των άλλων παιδιών. Όλα θέλουν να τον γνωρίσουν. Όταν εκείνος επιλέγει να παίζει κυνηγητό με τα κορίτσια στην αυλή, κρύβει το κουτάκι του στο μπουφάν του. Το καλοκαίρι, που δεν φοράει μπουφάν για να κρύψει το κουτάκι του , κάθεται στο παγκάκι και παρατηρεί την Κορίνα.

Στο μάθημα της μουσικής δεν τα καταφέρνει πολύ καλά, πώς αλλιώς αφού δεν ξέρει τις λέξεις.

Στο μάθημα όμως της ζωγραφικής είναι ο καλύτερος.

Ο Σιλάν και τα παιδιά γνωρίζονται σιγά –σιγά. Μπαίνεις ο ένας στα παπούτσια του άλλου, αβίαστα.

‘Όταν ο Σιλάν επιστρέφει στην πατρίδα του ,δωρίζει το κουτάκι του στους φίλους του, στους συμμαθητές του. Εκείνοι το ανοίγουν και ανακαλύπτουν μέσα μικρά χρωματισμένα χαρτάκια. Λέξεις, σκίτσα σκορπίζονται στον αέρα και πλημμυρίζουν την σχολική αυλή.

Η Άλκηστη Χαλικιά δημιουργεί μια τρυφερή ιστορία με ήρωα ένα προσφυγόπουλο. Θα μπορούσε να ήταν μια λυπητερή ιστορία. Θα μπορούσε .Μα δεν είναι. Είναι μια φωτεινή ,αισιόδοξη ιστορία για ένα παιδί που δεν σταματά να ελπίζει και να προσπαθεί.

Το κείμενο της απλό και οι λέξεις προσεχτικά διαλεγμένες συνθέτουν μια ιστορία ικανή να διαβαστεί από πολύ μικρούς εώς πολύ μεγάλους.

Οι εικόνες της Ντανιέλα Σταματιάδη φωτίζουν το κείμενο. Καθώς ξεφυλλίζω τις σελίδες η ματιά μου πέφτει πάνω την ματιά των παιδιών. Χαρούμενα μάτια, κλεφτές ματιές , πονηρά ματάκια.

Ξέχασα …και στα χέρια πέφτει η ματιά μου. Χέρια που κρατάνε σφιχτά ένα κουτί. Χέρια που γίνονται φίδια και πουλιά και δέντρα. Χέρια που κυνηγάνε. Χέρια που δείχνουν ψηλά στον ουρανό.

Τι κρατάω από την ιστορία του Σιλάν; Τη μεγάλη επιθυμία του να γνωρίσει και να επικοινωνήσει με τους άλλους. Πόσες φορές έχουμε βρεθεί στην θέση του; Ξένοι σε ένα ξένο μέρος και να φοβόμαστε.

Ο Σιλάν της ιστορίας μας μαθαίνει ότι ο καλύτερος τρόπος να διαχειριστείς μια αλλαγή είναι να δώσεις χρόνο σε σένα και στους άλλους.

Και να γεμίζεις το κουτάκι σου με στιγμές και καλές και λιγότερο καλές. Να σημειώνεις, ότι νιώθεις με όποιο τρόπο θέλεις γιατί έτσι θα μπορέσεις να καταλάβεις τον εαυτό σου και τους άλλους.

 

*Το κουτί του Σιλάν, Άλκηστη Χαλικιά –Ντανιέλα Σταματιάδη, Ίκαρος, 2017

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.