Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Τα βιβλία αλλιώς… (Σ’ ανοίγω, σε κλείνω)

 

«Σ ‘ανοίγω, σε κλείνω»

Συγγ.: Λώρη Κέζα

Εικ.: Γιώργος Πετρίδης

Εκδ.:Μεταίχμιο

Τί μπορεί να συμβεί μία κανονική μέρα; Γιατί όλα συμβαίνουν τις κανονικές μέρες; Μα πώς είναι μία κανονική μέρα; Μάλλον μια κανονική μέρα είναι μία μέρα χωρίς εκπλήξεις.

Η Λιου μια τέτοια μέρα κανονικότατη, πηγαίνει συντροφιά με τον μπαμπά της την συνηθισμένη τους βόλτα στην υπαίθρια αγορά. Της αρέσει γιατί περνάνε χρόνο μαζί αν και δεν καταλαβαίνει τι ενδιαφέρον βρίσκει ο μπαμπάς της στην αγορά των μεταχειρισμένων πραγμάτων.

Στα παιδιά αρέσει να περνάνε χρόνο με τους ενήλικες. Δεν τα νοιάζει τόσο το μέρος που θα επισκεφτούν αλλά ο χρόνος που περνάνε μαζί με αυτούς. Ένα αδιάφορο, για εκείνα, μέρος μπορεί να μετατραπεί σε τόπο μαγικό, τόπο εξερεύνησης και ανακάλυψης αρκεί ο ενήλικας να είναι διαθέσιμος να αλληλοεπιδράσει και να επικοινωνήσει με το παιδί.

Η Λιου ανακαλύπτει ένα «μαγικό» αντικείμενο. Ο μπαμπάς της της εξηγεί πως είναι απλά ένα πλαστικό τηλεκοντρόλ παλαιότερης τεχνολογίας και εποχής. Η μικρή επιμένει και τελικά το αποχτά . Το τηλεκοντρόλ όντως ήταν μαγικό αφού είχε πέσει στη γη από ένα παιδί διαστημικό.

Η συγγραφέας χωρίς να κάνει συγκεκριμένο τον χρόνο της αφήγησης, παίζει με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Αντίκες, παλαιοπωλείο, παλιά εποχή αλλά και διάστημα, κάτοικοι σε άλλο πλανήτη. Η έξυπνη αυτή αναφορά βοηθάει το παιδί να φανταστεί αλλά και αναρωτηθεί για την εξέλιξη της τεχνολογίας.

Η Λιου ανακαλύπτει ότι το τηλεκοντρόλ της, που έχει πολλά κουμπάκια έχει μοναδικές λειτουργίες. Μπορεί να αυξομειώνει την ένταση της φωνής. Μετά από αυτή την ανακάλυψη, η Λιου αρχίζει να ελέγχει τις φωνές του μπαμπά, της μαμάς, της δασκάλας. Στη συνέχεια ανακάλυψε ένα άλλο κουμπί που άλλαζε την επιθυμία και την σκέψη των άλλων. Έτσι όταν η μαμά της υπενθύμισε ότι ήταν ώρα να κάνει μπάνιο, πάτησε το κουμπί και η μαμά άλλαξε γνώμη και της πρότεινε να φτιάξουν μαζί ένα κέικ. Η Λιου ανακάλυψε ότι πατώντας ένα ακόμη κουμπί, το κόκκινο που άνοιγε και έκλεινε τις συσκευές μπορούσε να κοιμίζει τους γονείς της. Οι ανακαλύψεις της την ενθουσίασαν.

Πολλές φορές τα παιδιά νιώθουν την ανάγκη να σταματήσουν τις φωνές των μεγάλων. Δεν είναι τυχαίο ότι κλείνουν τα αυτιά τους, γυρίζουν την πλάτη τους, σιωπούν ή ακόμα, ουρλιάζουν.

Η συγγραφέας θίγει το θέμα των ορίων και της παιδικής παντοδυναμίας. Ένα «μαγικό» αντικείμενο δίνει την δυνατότητα στο παιδί να ελέγχει τις ενέργειες των ενηλίκων.

Η αφήγηση είναι απλή. Μοιάζει με ημερολογιακή αφήγηση. Όλα ξεκινούν μία κανονική μέρα, μια Κυριακή και τελειώνουν το Σάββατο «που είναι μια μεγάλη μέρα γενικώς».

Οι εικόνες του Γιώργου Πετρίδη ζωντανεύουν τις λέξεις της ιστορίας.

Μία ιστορία για παιδιά προσχολικής ηλικίας και για παιδιά που τώρα ξεκινούν την δικής αναγνωστική πορεία.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.