Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Τα βιβλία αλλιώς… (Αστερόσκονη)

«Αστερόσκονη»

Κείμενο: Τζιν Γουίλις

Εικονογράφηση: Μπράιονι Μέι Σμιθ

Μετάφραση: Μάρω Ταυρή

Εκδόσεις:Μεταίχμιο

 

Θυμάμαι το μικρότερο γιο μου να αναρωτιέται αν είναι και εκείνος αστέρι, όπως η μεγαλύτερη αδελφή του.

Θυμάμαι, καθώς διαβάζω το βιβλίο, τα μικρότερα αδέλφια μεγαλύτερων μαθητών μου, να με ρωτάνε αν και τα αδέλφια τους είχαν καταφέρει όλα όσα έκαναν εκείνα.

Δύσκολο να είσαι το δεύτερο παιδί μέσα στην οικογένεια. Τι πρέπει να κάνεις άραγε για να ξεχωρίσεις;

Τι πρέπει να πεις ή τι δεν πρέπει;

Πώς πρέπει να μιλάς;

Τι πρέπει να έχεις κατακτήσει και καταφέρει έτσι ώστε να μην σε συγκρίνουν με το μεγαλύτερο αδέλφι σου;

Η αλήθεια είναι ότι όλα τα παραπάνω ερωτήματα ενώ κατακλύζουν το μυαλό και την ψυχή των μικρότερων μελών μιας οικογένειας, σπάνια γίνονται λέξεις. Στο σημείο αυτό καλούνται οι γονείς και οι σημαντικοί άλλοι της ζωής ενός παιδιού (δάσκαλοι, παππούδες, γιαγιάδες) να αφουγκραστούν τα παιδιά και τις πραγματικές ανάγκες τους, οι οποίες κρύβονται πίσω από εκρήξεις ζήλιας, θυμού, απόσυρσης ή και βραδινής ενούρησης.

Ένα παιδάκι που ψάχνει να βρει την ταυτότητά του, που έχει ανάγκη από επιβεβαίωση και ενθάρρυνση πολλές φορές εκδηλώνει συμπεριφορές που μας προκαλούν έκπληξη.

Το βιβλίο των Γουίλις και Σμιθ μας παρουσιάζει την ιστορία μιας μικρούλας που ήθελε όσο τίποτα άλλο στον κόσμο να είναι αστέρι. Έλα όμως που η μεγαλύτερη αδελφή της την προλαβαίνει σε όλα. Όταν η μαμά χάνει τη βέρα της είναι εκείνη που την βρίσκει. Το κασκόλ που έπλεξε για τη γιαγιά ήταν τέλειο, ενώ της μικρούλας ήταν γεμάτο τρύπες. Στο διαγωνισμό καλύτερης αποκριάτικης στολής, το βραβείο το πήρε η μεγάλη αδελφή. Εκείνη ήρθε δεύτερη και δάκρυα πλημμύρισαν για ακόμα μία φορά τα μάτια της.

Το βράδυ ο παππούς τη βρήκε να χαζεύει τον ουρανό και να εύχεται να γίνει αστέρι. Στο σημείο αυτό ο παππούς αρχίζει να της αφηγείται μια απλή ιστορία για το πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος. Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτα. Μόνο σκοτάδι. Μετά γεννήθηκε το πρώτο αστέρι. Μετά άλλο ένα και άλλο ένα…Στη συνέχεια δημιουργήθηκαν βουνά, θάλασσες, δέντρα, λουλούδια…Μεγάλες αδελφές και μικρές αδελφές…

Ο παππούς την κρατάει στην αγκαλιά του και της λέει ότι όλοι είμαστε φτιαγμένοι από αστερόσκονη. Όταν η μικρούλα τον ρωτάει γεμάτη αγωνία «πότε θα λάμψει», εκείνος της θυμίζει ότι ήδη λάμπει και ότι η αδελφή της δεν είναι το μοναδικό αστέρι πάνω στον πλανήτη γη. Η μικρούλα κρατάει τα λόγια του παππού καλά φυλαγμένα και καθώς μεγαλώνει λάμπει με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο.

Ένα βιβλίο τρυφερό, μια ιστορία τόσο απλή που μοιάζει μαγική, που ανακουφίζει τον μικρό αναγνώστη και του δίνει απαντήσεις σε θεμελιώδη ερωτήματα που σχετίζονται με την δημιουργία του κόσμου.

Η εικονογράφηση συντροφεύει την ιστορία. Ο παππούς και η μικρούλα πατάνε στις κορυφές των βουνών στην αρχή της δημιουργίας του κόσμου, παίζουν με τα θαλάσσια πλάσματα, ξεκουράζονται στα κλαδιά ενός δέντρου τον καιρό που υπήρχαν μόνο άγρια θηρία. Χρώματα και σκίτσα παιχνιδίζουν.

Ένα βιβλίο που απευθύνεται σε μικρούς αναγνώστες αλλά θα μπορούσε να διαβαστεί και από μεγαλύτερους, καθώς μας καλεί όλους να ανακαλύψουμε την αστερόσκονη που έχουμε μέσα μας.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.