Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Τα βιβλία αλλιώς… (Ένα βιβλίο που ταξιδεύει)

Ένα βιβλίο που ταξιδεύει, Ιουλία Κωστοπούλου

Εικ. Μάρω Αλεξάνδρου

Εκδ. Μεταίχμιο

 

«Αύριο να φέρει ο καθένας το αγαπημένο του βιβλίο , για να το διαβάσουμε στην τάξη.

Αναρωτιέμαι πως γίνεται η γλυκιά φωνή της κυρίας να ακούγεται σαν βόμβα…».

Και εκείνη την στιγμή ο ήρωας του βιβλίου της Ιουλίας Κωστοπούλου πετάγεται από την θέση του και αρχίζει να σκέφτεται «…ΠΡΟΒΛΗΜΑ».

Ο μικρός δεν έχει αγαπημένο βιβλίο, έχει όμως πολλά παιχνίδια. Η ντουλάπα του δωματίου είναι γεμάτη από μπάλες , αυτοκινητάκια, μέχρι και το σωσίβιο που φορούσε όταν ήταν μικρός υπάρχει φυλαγμένο αλλά βιβλία δεν υπάρχουν.

Αναρωτιέται ο μικρός μήπως φταίει που δεν έχει βιβλιοθήκη…

Αλήθεια πότε ένα παιδί αρχίζει να αγαπάει το βιβλίο;

Πότε αρχίζει να απολαμβάνει, αρχικά την ακρόαση και αργότερα την ανάγνωση;

Πολλά έχουν ειπωθεί και θα ειπωθούν.

Η νονά μου ,στα πρώτα μου γενέθλια ,μου έκανε δώρο την πρώτη μου εγκυκλοπαίδεια. Μια παιδική εγκυκλοπαίδεια Ντίσνει που είχε μέσα όλα τα παραμύθια. Θυμάμαι ,μεγαλώνοντας να μου περιγράφει τα πειράγματα των γονιών μου αλλά και να μου λέει τα δικά της επιχειρήματα. «Ήθελα απλώς να βλέπεις τις , όταν σου διάβαζα τα παραμύθια. Δεν με ένοιαζε αν την έσκιζες ή αν την ζωγράφιζες , ήθελα απλώς να αγαπήσεις τα βιβλία και να τα κάνεις φίλους σου».

Στην εποχή μας ,που υπάρχει πληθώρα παιδικών βιβλίων, παρατηρείται το φαινόμενο τα βιβλία να γίνονται διακοσμητικά αντικείμενα στα παιδικά δωμάτια. Το βιβλίο ως δώρο κάποτε ήταν πρωταρχική επιλογή , τώρα έχει αντικατασταθεί από πλαστικά κυρίως παιχνίδια.

Ο ήρωας της ιστορίας πανικοβάλλεται. Πρέπει οπωσδήποτε να βρει ένα βιβλίο. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση που το αγόρι δε ζητάει την βοήθεια των γονιών του. Είναι άραγε δική του ευθύνη να βρει λύση;

Σε ένα σπίτι που δεν υπάρχουν βιβλία, που οι ενήλικες δε διαβάζουν είναι πολύ δύσκολο για ένα παιδί να συνειδητοποιήσει την σπουδαιότητα του βιβλίου.

Ο ήρωας μας βρίσκει ένα βιβλίο στο πάρκο. Θεόσταλτο δώρο. Ανακουφίζεται και το παίρνει στο σπίτι. Έλα όμως που η αγωνία του παρατείνεται. Από την μια έχει ένα βιβλίο ,από την άλλη όμως δεν ξέρει γιατί μιλάει το βιβλίο. Αποφασίζει να το διαβάσει κουκουλωμένος στο κρεβάτι του με την βοήθεια ενός πορτατίφ.

Τι όμορφη εικόνα!

Να διαβάζεις ένα βιβλίο συντροφιά με ένα φωτάκι. Οι εικόνες της Μάρως Αλεξάνδρου φανερώνουν τα συναισθήματα του μικρού ήρωα.

Ο μικρός τελειώνει την ανάγνωση του βιβλίου, κατόρθωμα πραγματικό για ένα παιδί της α’ δημοτικού αλλά ταυτόχρονα μεγάλη κατάκτηση.

Ο ήρωας παρουσιάζει το βιβλίο στην τάξη αλλά δεν το κρατάει στην βιβλιοθήκη που δεν έχει , το επιστρέφει στο παγκάκι που το βρήκε, για να το ανακαλύψει κάποιο άλλο παιδί που έχει ανάγκη από ένα φίλο.

Έναν φίλο ανακάλυψε ο ήρωας μας. Η Ιουλία Κωστοπούλου γράφει μία στρωτή, απλή ιστορία για το τι μπορεί να σημαίνει το βιβλίο.

Αξίζει να το διαβάσουν όλοι όσοι φοβούνται τα βιβλία ή έχουν ξεχάσει να διαβάζουν.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.