Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Παραμυθένιες βόλτες (Ήσουν μόνο ένα παιδί)

Ήσουν μόνο ένα παιδί

Συγγραφέας: Εύα Κασιάρου

Εικονογράφηση εξωφύλλου: Κατερίνα Βερούτσου

Εκδόσεις Κόκκινη κλωστή δεμένη

 

Παρουσίαση: Πάττυ Παπαδήμου

 

Ήσουν μόνο ένα παιδί γράφει στον τίτλο του βιβλίου της η Εύα Κασιάρου υπενθυμίζοντάς μας πόσο καθοριστική είναι η παιδική ηλικία καθώς είναι και ευάλωτη και εύθραυστη και ευαίσθητη, ενώ χρήζει ιδιαίτερης παιδαγωγικής μεταχείρισης! Και ήταν μόνο ένα παιδί και η γιαγιά Αναστασία τότε και η δεκαπεντάχρονη Μαρία σήμερα. Η γιαγιά του Μάνου, η κυρία Αναστασία, διηγείται στην παρέα του εγγονού της τα δύσκολα παιδικά βιώματα της εξαιτίας της σεξουαλικής κακοποίησης που δέχθηκε από φιλικό πρόσωπο της οικογένειά της. Ένα περίεργο σημείωμα, και ένα ψεύτικο μενταγιόν με μια παλιά φωτογραφία που ανακαλύπτουν τα παιδιά στην εγκαταλειμμένη μονοκατοικία της γιαγιάς, τους προβληματίζει. Η τυχαία συνάντηση τους στο λιμάνι με τη συμμαθήτριά τους Μαρία, που βίωνε και η ίδια δύσκολες καταστάσεις και βρήκε παρηγοριά στη ζεστή αγκαλιά της γιαγιάς, θα γίνει η αφορμή της αποκαλυπτικής ιστορίας! Αποκαλυπτική, τραγική ιστορία που δυστυχώς επαναλαμβάνεται στην κοινωνία μας από τότε μέχρι σήμερα. Τραγικά παρόμοια περιστατικά, δυστυχώς, ανακοινώνονται συχνά στα δελτία ειδήσεων. Πώς όμως θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για ένα τέτοιο καυτό θέμα σε ένα παιδί;

Είναι ένα από τα θέματα που απαιτεί ευαισθησία, εξειδικευμένες γνώσεις ψυχολογίας και παιδαγωγικής και φυσικά τόλμη για να το προσεγγίσει κάποιος. Η συγγραφέας διαθέτοντας τα εφόδια, τολμά και διαπραγματεύεται το θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης στο βιβλίο της που στη συγκεκριμένη περίπτωση γίνεται ακόμη πιο δύσκολο γιατί η ηρωίδα εκτός από θύμα σεξουαλικής κακοποίησης είναι και υιοθετημένο παιδί.

Ο θύτης είναι ένα φιλικό πρόσωπο της οικογένειας, ο Φοίβος. Εντυπωσιάζει η επιλογή του αρχαιοελληνικού ονόματος που δηλώνει για ακόμη μία φορά ότι, ό,τι λάμπει, φαντάζει και ακούγεται όμορφο μπορεί να μας ξεγελάσει. Δεν είναι όλα όπως φαίνονται. Έτσι ο προπονητής της στο γήπεδο, αλλά και στενός οικογενειακός φίλος, ο Φοίβος, συχνά, επιθυμούσε να μένει μόνος με τη μικρή Αναστασία. Στα αποδυτήρια του γηπέδου, καθώς ξεντυνόταν, ήθελε να είναι μπροστά. Στην αρχή αυτή ντρεπόταν, αλλά ο Φοίβος την ενθάρρυνε και της έλεγε ότι πρόκειται για «ένα παιχνίδι» που φυσικά, δεν έπρεπε να εμπιστευτεί σε κανέναν. Θα ήταν το δικό τους μυστικό και έπρεπε να του έχει απόλυτη εμπιστοσύνη, γιατί την αγαπούσε σαν παιδί του… Πολλά χρόνια σιωπής, φόβου, υποκρισίας, απελπισίας!

Αξιοπρόσεκτος είναι ο τρόπος που περιγράφει η συγγραφέας τις ψυχολογικές μεταπτώσεις και εκρήξεις της ηρωίδας μετατρέποντάς τη σε κλασικό ασθενή ψυχιατρικού εγχειριδίου. Θα μπορούσαμε λοιπόν να κατατάξουμε το βιβλίο της και σε βιβλίο γνώσεων.

Πρόκειται για ένα εκτενές παιδικό αφήγημα που περνάει όλο από τη φωνή της γιαγιάς. Υπάρχει μια ευκολία μετακίνησης στο χώρο και το χρόνο χωρίς κενά και χάσματα.

Η αφήγηση είναι γραμμική χωρίς πολλές αναδρομές και πισωγυρίσματα που βοηθάει στην κατανόηση της ιστορίας και έτσι η πρόσληψη από τον μικρό αναγνώστη γίνεται άνετα και εύκολα καθώς η ποιότητα της γραφής και της αφήγησης το επιτρέπει και το διευκολύνει. Είναι ένα βιβλίο που σέβεται τον μικρό αναγνώστη, ενισχύει την κρίση του και του χαρίζει ελπίδα και αισιοδοξία καθώς διαπιστώνει ότι η ευτυχία είναι στο «χέρι μας» όταν δεν είμαστε παθητικοί δέκτες των όσων μας συμβαίνουν. Ένα βιβλίο που αξίζει να το μοιραστείτε με τα παιδιά σας.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.