Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Διαβάζω & Δημιουργώ (Ζαχρά και Νικόλας οι ιστορίες τους)

Διαβάζω…

 

Σοφία Πανίδου, «Ζαχρά και Νικόλας οι ιστορίες τους», εικονογράφηση: Mariona Cabassa, Εκδόσεις Παπαδόπουλος, Αθήνα, 2018
«Σε μια σελίδα ειρήνη, στην άλλη πόλεμος, δυο παιδιά αντικριστά, δυο ζωές με λόγια κοινά, δύο δρόμοι παράλληλοι που θα τα οδηγήσουν κοντά» διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο αυτού του όμορφου βιβλίου, όπου η εικονογράφηση κυριαρχεί και το κείμενο ελάχιστο, λίγες φράσεις μόνο. Τα λόγια, ωστόσο, που υπονοούνται είναι πολλά, ο καθένας καλείται να τα ψάξει και να τα αρθρώσει πρώτα μέσα του. Και μετά να βρει τη δύναμη και τους δημιουργικούς και αποτελεσματικούς τρόπους να τα επικοινωνήσει με τους συνανθρώπους του στην πράξη. Μήπως καταφέρουμε κάποτε να μην υπάρχει πλέον λόγος να εκδίδονται βιβλία με αυτή τη θεματολογία…

Οι μεγάλου μεγέθους, εντυπωσιακές σχηματικά και χρωματικά εικόνες του βιβλίου μιλούν στη γλώσσα που όλοι καταλαβαίνουμε: τη γλώσσα της ενσυναίσθησης, της καρδιάς, της ανθρωπιάς. Τις ίδιες ανάγκες, ικανότητες, επιθυμίες, όνειρα, στόχους και καθήκοντα μπορεί να έχουμε όλοι οι άνθρωποι, όποια γλώσσα κι αν μιλάμε, σε όποιο σημείο της γης κι αν ζούμε. Όμως, μπορούμε όλοι να ακολουθήσουμε το δρόμο της ζωής μας ανεμπόδιστα;

«Δεν θα μείνουμε σπίτι απόψε», λένε και η Ζαχρά και ο Νικόλας. Μόνο που για τη Ζαχρά αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψει το σπίτι της που βομβαρδίζεται, ενώ για το Νικόλα ότι απλώς θα πάει για πικ νικ με την οικογένειά του στην εξοχή. «Πότε θα φτάσουμε;», αναρωτιούνται και η Ζαχρά και ο Νικόλας. Μόνο που η Ζαχρά αναρωτιέται μέσα σε μια φουσκωτή βάρκα στο πέλαγος, κινδυνεύοντας να πνιγεί, διωγμένη από την πατρίδα της εξαιτίας του πολέμου. Ενώ ο Νικόλας περιμένει ασφαλής στο αυτοκίνητο της οικογένειάς του, που απλά έχει «κολλήσει» στην κίνηση. Το τελευταίο σαλόνι του βιβλίου ίσως είναι η απάντηση και η ελπίδα. Τα δυο παιδιά συναντιούνται στο σχολείο…

 

…και Δημιουργώ

! Προτείνεται στα παιδιά, αφού διαβάσουν το βιβλίο, να γράψουν ένα γράμμα στη Ζαχρά και ένα στο Νικόλα, που μπορούν να συνοδεύσουν και με ζωγραφιές. Τι θα επιλέξουν να πουν στον ένα και τι στην άλλη; Και πως θα επιλέξουν να τους το πουν; Όταν μετά μοιραστούν τα γραπτά τους στην ολομέλεια, θα έχει ενδιαφέρον να συζητήσουν τι σκέφτονταν και πως ένιωθαν όταν έγραφαν στα δύο αυτά παιδιά που μπορεί να ζουν και δίπλα τους, να μοιράζονται μαζί τους το θρανίο τους στο σχολείο, ή να τα συναντούν στη γειτονιά, στις άλλες καθημερινές τους δραστηριότητες.

" Προτείνετε στα παιδιά να χωριστούν σε μικρές ομάδες, να κάνουν έρευνα στο διαδίκτυο και να φτιάξουν άλμπουμ - κολλάζ με φωτογραφίες παιδιών που οι ζωές τους μοιάζουν με αυτήν της Ζαχρά. Κάτω από κάθε φωτογραφία μπορεί να υπάρχει μια λεζάντα που θα την επεξηγεί, με τις βασικές πληροφορίες: ποιοι εικονίζονται, που και πότε συμβαίνει αυτό που συμβαίνει, γιατί συμβαίνει, ποιοι ευθύνονται. Όταν ολοκληρωθούν οι εργασίες και κάθε ομάδα παρουσιάσει το άλμπουμ της στις άλλες, μπορούν να συζητήσουν και να καταγράψουν πως μπορεί να αλλάξουν στο μέλλον προς το καλύτερο τα ντοκουμέντα που κατέγραψαν. Και ίσως να φτιάξουν όλοι μαζί ένα άλμπουμ της χαράς, της ειρήνης, της αισιοδοξίας…

J Τα παιδιά μπορούν να παίξουν με ένα «καθρέφτη των συναισθημάτων» και να φωτογραφίσουν το ένα το πρόσωπο του άλλου, καθώς θα αποδίδουν το εκάστοτε συναίσθημα. Μπορούν να ανατρέξουν για να βοηθηθούν στη θεατρική απόδοση των συναισθημάτων τους με το πρόσωπο και το σώμα τους και σε διάφορα έργα τέχνης (ζωγραφική, γλυπτική), όπου αποτυπώνονται εύγλωττα αλλά βουβά (όπως και στο βιβλίο) διάφορα συναισθήματα, αρνητικά και θετικά. Η εκτύπωση και έκθεση των φωτογραφιών των παιδιών μπορεί να αποτελέσει υλικό για νέες εμπνεύσεις και για την περαιτέρω ευαισθητοποίηση, τόσο τη δική τους όσο και των οικείων τους.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.