Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Βιβλία από όλο τον κόσμο (Πρόσφυγες)

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Συγγραφείς: Όουεν Κόλφερ & Άντριου Ντόνκιν

Εικονογράφηση: Τζοβάννι Ριγκάνο

Μετάφραση: Σπύρος Γιαννακόπουλος

Εκδόσεις: ΠΑΤΑΚΗ

 

Τα γκράφικ νόβελ τα τελευταία χρόνια έχουν μεγάλη άνθηση. Λογικό βέβαια, γιατί είναι ένα είδος που ταιριάζει στη σημερινή εποχή που βασίζεται πολύ στην εικόνα. Το συγκεκριμένο είναι από τα πολύ πετυχημένα του είδους. Από τον τίτλο καταλαβαίνουμε αμέσως το θέμα. Μιλά για τους Πρόσφυγες. Ένα θέμα που έχει απασχολήσει τα τελευταία χρόνια το ευρύ κοινό.

Χωρίς υπερβολές και με τρόπο που δεν εκβιάζει τη συγκίνηση του αναγνώστη οι συγγραφείς, μαζί με τον εικονογράφο, μας αφηγούνται την ιστορία του Ίμπο. Εξαιρετικό εύρημα το μπρος – πίσω στο χρόνο γιατί κρατά σε αγωνία τον αναγνώστη, ενώ ταυτόχρονα αλαφραίνει την ατμόσφαιρα όταν όλα μοιάζουν να είναι απελπιστικά.

Ο Ίμπο είναι 12 ετών και έχει μείνει μόνος. Η αδερφή του έφυγε πριν από καιρό για μια καλύτερη ζωή και αυτό έκανε τώρα και ο αδερφός του. Ο Ίμπο αποφασίζει να πάει να τον βρει. Άλλωστε δεν έχει τίποτα να χάσει. Στη μεγάλη πόλη που καταλήγει, καταφέρνει να επιβιώσει. Η καλοσύνη του ανταμείβεται ευτυχώς. Ανταμείβεται όμως και για την αγγελική φωνή του. Τραγουδά και όλοι μαγεύονται. Οι ατυχίες, οι συμφορές κι οι κακουχίες πολλές. Όμως συμβαίνουν κι εκείνες οι συμπτώσεις που σε κάνουν να ελπίζεις. Αυτά τα μικρά θαύματα που κάνουν τη ζωή όμορφη ξαφνικά. Τα δυο αδέρφια συναντιούνται. Τώρα το ταξίδι είναι πιο εύκολο γιατί είναι μαζί.

Είναι τόσο συγκινητικές κάποιες στιγμές. Κυρίως εκείνη με το μωρό που προσέχει ο Ίμπο και ο μπαμπάς του θυμώνει… κι έπειτα η στιγμή που σώζεται ο Ίμπο μαζί με το μωρό…

Δεν θέλω να πω περισσότερα για την υπόθεση. Νομίζουμε πως τα έχουμε ακούσει όλα για τους πρόσφυγες. Λάθος. Το συγκεκριμένο βιβλίο θα σας εντυπωσιάσει και θα σας συγκινήσει βαθιά. Θα το τελειώσετε και θα το σκέφτεστε για μέρες. Γιατί η ιστορία του Ίμπο δεν είναι μια ακόμα ιστορία για έναν πρόσφυγα. Είναι μια ιστορία που μας αφορά γιατί το παιδί αυτό θα μπορούσε να είναι το παιδί μας. Το παιδί μας που δεν το αφήνουμε να διασχίσει μόνο του το δρόμο γιατί φοβόμαστε. Ο Ίμπο διασχίζει ερήμους, ωκεανούς, χώρες. Δεν χάνει την ευγένειά του, την καλοσύνη του και την αξιοπρέπειά του. Παραμένει άνθρωπος ακόμα κι όταν όλα γύρω του βουλιάζουν. Αυτό δεν είναι ένα καλό παράδειγμα για όλους μας;

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.