Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Βιβλία από όλο τον κόσμο (ΕΜΕΙΣ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ)

ΕΜΕΙΣ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ

Κείμενα: Κρυστόφ Υλλά – Σομέρ & Υβάν Πομμό

Χρώμα: Νικόλ Πομμό

Μετάφραση: Κατερίνα Σέρβη

Εκδόσεις: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

 

Στο σχολείο δεν μου άρεσε το μάθημα της Ιστορίας, το παραδέχομαι. Όλα αυτά τα ονόματα και κυρίως οι ημερομηνίες που έπρεπε να αποστηθίσω με κούραζαν ενώ ήξερα πως μετά από λίγες μέρες θα τα ξεχνούσα. Μεγαλώνοντας, όμως, κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζεις το παρελθόν του τόπου σου και όχι μόνο. Γιατί μόνο αν γνωρίζεις από πού κατάγεσαι, καταλαβαίνεις καλύτερα πού πας.

Το συγκεκριμένο βιβλίο θα το αγαπούσα αν έπεφτε στα χέρια μου όταν ήμουν μικρή. Το αγάπησα και τώρα.

Η ιστορία ξεκινά από την αρχή. Λέγοντας αρχή εννοώ τη δημιουργία του κόσμου και φτάνει μέχρι τη σύγχρονη ιστορία και τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Με χρονολογική σειρά, χωρίς ημερομηνίες και ονόματα, παρά μόνο τα βασικά μαθαίνουμε για τη μεταμόρφωση του κόσμου μας σε αυτό που βλέπουμε και ζούμε σήμερα.

Μαθαίνουμε μέσα από ένα προσεγμένο κείμενο που συνοδεύεται από λεπτομερέστατες εικόνες για τη ζωή των ανθρώπων. Για την ενασχόληση του ανθρώπου με τις τέχνες το 10.000 π.Χ. Για το πρώτο αλφάβητο, για το εμπόριο, για τις πρώτες κατοικίες αλλά και για τους πολέμους. Γιατί ιστορία χωρίς πολέμους δεν γίνεται. Κρίμα αλλά έτσι είναι. Και όσο οι πόλεμοι αυξάνονται και γίνονται σκληρότεροι τόσο αυξάνονται και οι φτωχοί που στη συνέχεια γίνονται πρόσφυγες, αιχμάλωτοι, δούλοι.

Ιστορίες που έχουν συμβεί πριν από χιλιάδες χρόνια, συνεχίζουν να συμβαίνουν και τώρα. Η ιστορία λοιπόν επαναλαμβάνεται και δεν είναι τυχαίο που υπάρχει αυτή η φράση.

Φόβος και συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο. Η θέση της γυναίκας αλλάζει σιγά – σιγά. Η θρησκεία δεν βοηθά τους λαούς να μονιάσουν αλλά οδηγεί σε αιματηρές διαμάχες και εντάσεις ανάμεσα στα βασίλεια.

Κι όταν έρχεται η εκβιομηχάνιση τα πράγματα δεν ηρεμούν. Το βλέμμα είναι στραμμένο σε ένα μέλλον χωρίς σκλάβους. Όμως τελικά, τίποτα δεν είναι απλό.

Ένα βιβλίο που μιλά για την ιστορία μας και μάς θυμίζει πως όλοι έχουμε κοινή προέλευση, έχουμε την ίδια καταγωγή. Διαφοροποιηθήκαμε ανάλογα με το κλίμα και τους φυσικούς πόρους των περιοχών που ζούμε. Κι ενώ όταν μιλάμε για τους συνανθρώπους μας θα έπρεπε να λέμε “εμείς”, δεν το κάνουμε και τους αποκαλούμε “αυτοί”. Ίσως έτσι να ξεκινούν όλα τα δυσάρεστα. Ίσως και για αυτό να μην τελειώνουν. Αν το “αυτοί”, γίνει ξανά “εμείς”, μόνο τότε υπάρχει ελπίδα η ιστορία που θα γράφεται να μην έχει πολέμους.

Το “Εμείς, η Ιστορία μας”, διαβάζεται απνευστί κι είναι έξοχα μεταφρασμένο από την Κατερίνα Σέρβη.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Σχολίασε
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια

Μπορείτε να είστε πρώτος που θα αφήσει ένα σχόλιο

Σχολίασε

Όλα τα σχόλια
Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες (*). Βασικός κώδικας HTML επιτρέπεται.